Kış Geceleri- Sabahattin Kudret Aksal

948'in uzun kış geceleri oturdum bir koltuğa, Düşündüm durdum Gönlüme göre bir düş tutturdum Evler, ülkeler, işler kurdum 948'în uzun kış geceleri Kar yağdı penceremin dışında inceden ince Çocuk oldum, arkadaşlarım etrafımı aldı... Onbeş yaşımı sürdüm dileğimce İlk sevdam, daha neler aklıma geldi Bir de uyandım gece yarısında Ne etsek zamanın içindeyiz Geçmiş günlere dönmemek elimizde mi? Dalgaları aştı, aştı da bir gemi Kaybolduğunu sandığım ne değerler getirdi... Kar yağdı penceremin dışında sessizden Rüyama giren o sultanın yüzü Akşam vakti hüzünlü mü hüzünlü... Dilimin ucuna gelen bu söz, kimin sözü? Anlamlı mı? anlamlı Ölçülü mü? ölçülü Düşündüğüm diz herhalde sevgilimin dizi, Günler oldu, ben bir okulda sıradaydım Günler oldu denizde, tarlada, bahçede Günler her türlü kaygıdan ötede Ama hepsi güzel...Vazgeçilemeyecek gibi Günlerin bazısı da beni düşünceli buldu Yıllarca önce yaşanmış bir geceyi hatırladım Yalnız odamda, hayal ülkemde Yıllarca sonra yaşanacak bir geceyi düşünmüştüm Böyle karlı, yine nasıl umutlu Ben, dünyaya gene böyle delicesine bağlı Dokuz yüz kırk sekizin uzun kış geceleri Dokuz yüz kırk yediye, kırk altıya, kırk beşe Kırk ikiye, otuz sekize, otuz beşe selâm ederim bu gece İçimden geldi Kulağımda şimdi uzaktan uzağa sesleri