Kış Kahrı- Seyyidhan Kömürcü

Aslında önce evleri sevmeye giderdi sesin Caddeleri sokak gibi sevmeye giderdi sesin Giderdin! Ödü kopardı bütün eşyaların Sonra kuyu kuyu dolaştığım mahcup sular söyledi Yüzünüze güller, Üzgün evler, Bozuk rüyalar, Aslında bana herkesin uzağı var dendi Herkesin uzak adında bir masalı İnandım, Dedim...mutlaka masaldır bazıları Giderdin dedim Gittin ve gittiğin kırk gece sana uyudum Aklım ödünç, Ellerim yanlış, Dedim, benim seninle kırk kere fotoğrafım var Senin bundan kırk kere haberin yok Dedim ve uyandım! Başkasının sesiyle devam ettim dünyaya Yok, yok Sonra muhakkak ruhum yırtıldı benim Aklım yırtıldı da, bunu sular söyledi Doğru, yukarıdan aşağıya düşen şeylere denirmiş Zaten dünyaya masalını düşmeye gelirmiş insan Umur derdik buna, artık kalmadı Sonra sonra anladım İnsan ancak güzel bir acıyla kalabilirmiş dünyada... Bazen gidilirmiş, gitmekle ilgili şiirler okunurmuş ya da Sonra uyandım Başkasının ayaklarıyla devam ettim dünyaya