Kocaman Bir Çocuğu Öpüyorsun- Şükrü Erbaş

Sen bende neleri öpüyorsun bir bilsen Herkesin perde perde çekildiği bir akşam Siyah bir su gibi yollara akan yalnızlığı öpüyorsun Ağzında eriklerin aceleci tadı Elleri bulut, gözleri ot bürümüş ekin tarlası Bir çocuğun düşlerine inen tokadı öpüyorsun. Yağmur her zaman gökkuşağını getirmiyor Aralık kapılarda bekleyişin çarpıntısı Bir kadının eksildikçe ömrüme eklenen uzun gecelerini, solgun gövdesini öpüyorsun Sen bende gittikçe kararan bir halkı öpüyorsun Gecenin kaldırımlarına yüksek sesle bir şeyler çiziyorlar. Yalnızlık her koşulda bir sığınak bulur, diyorum Uzanıp dudağımdaki titremeyi öpüyorsun. Ağzında pas tadıyla bir inceliği söylemek... Bir gülünç içtenliktir, Sen bende yanlış bir ömrün tortusunu öpüyorsun. İnsanın zamana karşı biricik şansıdır aşk Onca kapı, onca duvar içinde bulur aynasını. Sen bende neleri öpüyorsun biliyor musun? Herkesin simsiyah kesildiği bir akşam, Yıldızlarla yedi renk gökyüzünü öpüyorsun. Sen bende, gözlerinin anne ışığıyla Bir solgunluktan doğan kocaman bir çocuğu öpüyorsun.