Konrad Starczewski (IPN): czas powstania warszawskiego był czasem apokalipsy [PODKAST]

Instytut Pamięci Narodowej przygotował pierwszy w historii film opowiadający o znaczeniu wiary oraz roli duchownych podczas powstania warszawskiego. Premiera „Wiary ’44” w reżyserii Korka Bojanowskiego zaplanowana została w kinie Muranów, na kilka dni przed 79. rocznicą powstania, a od 1 sierpnia dokument będzie dostępny na stronach internetowych IPN-u. O inspiracjach do filmu i o jego głównych bohaterach Maciej Kluczka (misyjne.pl) rozmawia z Konradem Starczewskim - naczelnikiem Wydziału Notacji i Opracowań Multimedialnych Biura Edukacji Narodowej IPN-u, współtwórcą filmu. W latach międzywojennych Warszawa nie była miastem nadmiernie religijnym. Ten stan rzeczy uległ zmianie po wybuchu II wojny światowej. Podczas okupacji, pod wpływem szoku wywołanego upadkiem państwa i stałego zagrożenia życia, tysiące warszawiaków wróciło do regularnych praktyk religijnych. Towarzyszyli im duchowni. Kapelanów powstania warszawskiego było około 150, z czego 40 zginęło. Niektórzy śmiercią męczeńską jak ks. Józef Stanek czy o. Michał Czartoryski, który mimo pewnego wyroku śmierci został z rannymi powstańcami w szpitalu. Został rozstrzelany, gdy odmówił Niemcom zdjęcia habitu. "U Niemców sutanna wzbudzała wściekłość i nienawiść" - podkreśla Konrad Starczewski z Instytutu Pamięci Narodowej. "Ojciec Michał Czartoryski dobrowolnie zgłosił się do służby w powstaniu warszawskim. Jego postać definiuje postawy wszystkich księży, którzy byli z powstańcami i z ludnością cywilną Warszawy" - dodaje. "Wiara '44" przedstawia nie tylko najważniejszych duchownych bohaterów powstańczego zrywu. Dokument opowiada też generalnie o życiu religijnym walczącej Warszawy; o ślubach zawieranych w tym czasie, o organizowanych pogrzebach i o mszach odprawianych przy podwórkowych kapliczkach. Całość dopełniają relacje świadków tamtych wydarzeń i głosy ekspertów: historyków i publicystów. W wyprodukowanym przez Biuro Edukacji Narodowej IPN filmie, wykorzystano materiały notacyjne z Archiwum Historii Mówionej Muzeum Warszawskiego oraz archiwalne fotografie i wideo