Köpek Yalnızlığım, İki Kişiye Bir Dünya Sahibini Arayan Mektuplar- Ümit Yaşar Oğuzcan/ Lavinia- Özdemir Asaf

Benim yalnızlığım köpek yalnızlığı Sürer bütün sokaklar boyunca Nereye varsam Orada yalnızlık beni bekler Her sabah evler boşalır Bir sel akar sokaklardan caddelere Ben kendi içimde kaybolurum Kırılmaktan korkmamanın bir yolunun da, kendi kendini bin parçaya ayırmak olduğunu keşfetmemiştim Cam bir fanusun içinde korumaya çalışıyordum kendimi Yanlış geldiğim bir yerdi dünya, Öyle hissediyordum Bir gece başımızı alıp gitsek diyorum, Bir deniz kenarı mı olur, bir dağ başı olur Kaçsak bu kalabalıktan... Bir yer bulsak kendimize düzenli yaşamalardan uzakta? Bir yanımızda şehrin ışıkları, bir yanımızda kucak dolusu yıldızlar. Varsın şimdi, bu karanlıklar her gün biraz daha koyulaşsın. Varsın bu yokluklar, bu çaresizlikler biraz daha bastırsın. Nasıl olsa güneş hiç batmamasına doğacak bir gün. Er geç, aramızdaki kalın duvarlar yıkılacak. Nice fırtınalardan sonra demirleyeceğimiz limanın çok yakınlarındayız. Rüzgâr dinmek üzere. Beraberliğimizin başlayacağı günlerin eşiğindeyiz. Seni arıyorum. Ve ne çare, bir gün bulacağım. Şimdi istediğin yere git artık. Kaç, saklan. Seni ne kadar geç bulursam, mutluluğum o kadar uzun sürecek. Ne kadar çok ararsam seni, o kadar çok seveceğim... Kapını açık tut, pencereni kapatma Yarın evinin önünden ben geçeceğim İlk çağırışımda gel, İkincisinde çok geç olabilir, Ve ben ilk çağırışında geleceğim, İkincide kim bilir, Kim bilir nasılım... Ve neredeyim Bulursan ne olur beni bırakma... Bulamazsan, aradığın yerdeyim Hani o toprakla denizin kesiştiği, Kumların üzerine yorgun gölgelerin düştüğü, Sevenlerin ürkek adımlarla buluştuğu o yerde Fakat bir ses var kulaklarımda Bana hiç gelmeyeceğini söylüyor. Gelmek için seni unutmamı bekliyorsan, hiç gelmeyeceksin demektir. Ya da çok geç gelmiş olacaksın... Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam, seni özlediğim içindir. Beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni; Seni özlediğim içindir. Yaşıyorsam, İçimde umut varsa, Yine seni özlediğim içindir Seni düşlerime aldım, Uykusuz kaldım. Seni uykularıma aldım, Düşsüz kaldım. Başıma aldım, Sensiz Gönlüme aldım, Başsız Sensiz yollarda pulsuz, Pullarda mektupsuz kaldım. Sana adlar aradım... Ardında adsız kaldım. Ne acı! Senin olmak, sende olmak, sensiz olmak!