Koppen etter mor

Ein gammal kopp, ein ettermiddag med kaffipause og minner etter ei mor, det er ofte i dei små, kvardagslege tinga at dei største historiene ligg gøymde. Når ein tek vare på ein einaste kopp, eit arvestykke eller eit møbel med slitasje etter tidlegare liv, held ein ikkje berre fast i tinga, men i minna. Dette lesarinnlegget frå Svein Grødaland handlar om korleis enkelte gjenstandar kan knyta fortid og notid saman og om det som forsvinn når for mykje blir tatt vare på.