Köprü ve Kement- Tamer Soysal

Uzaklaştığında kendinden, Soğuk bir yaz gecesi, karşında uzanıp, 'evet' dediğinde deniz; ''Bir çırpıda Unut'' dediğinde ay ışığında sesler, Sen sadece dinle, unutma sakın buhranı ve o anları... Uzan yanı başında deniz, yukarında yıldızlar ''Bir ışık ara'' diyenlere dönme hemen! Gözlerin kamaşmadan, kulağın çınlamadan, Zihnin bulanmadan, Sadece dinle, bir köprü kur denizden yıldıza, Yıldızdan meçhule bir kementle tut! Sıkıca ama acıtma! Düşürmeden yıldızlar, Hissedeceksin ensende ılık ılık esen yeli Ve deli gibi yanan feneri Oldu, olacak diyeceksin köprüden geçerken Yıldızların kaybolduğunu denizden öğreneceksin. Elinde kementinle geçeceksin o köprüden. Hiçbir şeyden korkmayacaksın geri döndüğünde Bulmuş olacaksın, benliğinde yeniden... Deniz yanı başında, sıcak bir yaz gecesi Sense kendinden emin dinleyeceksin bütün o anları Köprü olacaksın! ''unut'' diyenlere inat! Yeniden, yeniden ''gel'' diyenlere bak! Uzaklaştığında kendinden, soğuk bir yaz gecesi Sen sadece dinle içinden gelenleri Ve unut senden öte her şeyi...