Korkma Ben Varım (Canım okuyucu, bedenin yaşı bellidir. Lakin ruhun kaç yaşında asla bilemezsin.)- Murat Menteş

''Eğer ''Ayağına gelen fırsatı tepmek'' diye bir şey olmasaydı ben icat ederdim. İmkansızı isteye isteye bu günlere geldik. Işıklı dükkanların arasından geçerek, cam asansörle en üst kata çıkıp buz piste ulaştık. Ayaklarımıza patenleri geçirdik. Pistte, birbirimize sarılıp usulca dans etmeye başladık. ''Boks ringinde kazanıp, dans pistinde kaybetmek'' diye bir şey olmasaydı ben icat ederdim. Bir aysbergde inzivaya çekilmiş romantik Eskimo hayaletlere benziyorduk. Başımı kaldırıp binanın cam tavanına bakınca, takımyıldızların arasından bir yıldız kaydığını gördüm. İçimden, ömrümün geri kalanını onunla geçirebilmeyi diledim. ''İlk görüşte vurulmak'' diye bir şey olmasaydı ben icat ederdim. Aşık olunca hayatın anlamına yaklaştığımızı zannederek mantığın sınırlarından dışarı çıkarız. Mantıksız kafa, mesnetsiz umutlarla dolup taşar. En büyü sevinçler, 24 ayar yanılgılardan doğar. Biz faniler, ortak aldanışlarımızla mayaladığımız mucizelerin su katılmamamış birer fiyasko olduğunu göremeyişimiz sayesinde, birbirimizin kalbini kazanırız. O, bu kusursuz sahtelik, daha doğrusu sahte kusursuzluktan ötürü bir kupondan fazlasını hak ediyor. Harika şeyleri ne bütünüyle anlayabiliriz, ne de izah edebiliriz. Kendimi, ona ait hissediyordum. Herkes bilir: Kadının kalbine varan kestirme bir yol yoktur. Beni avlarken “kırılgan eşya” muamelesi yapıyordu. Güzel kadınlar, kurnazlıklarını gizleyecek kadar kurnazdırlar. Kimin umurunda. Burada asimetrik bir aşkın kurdelesini kesiyoruz saygıdeğer okur. ''Ruhunun selameti için çaresizce kendini kandırmak'' diye bir şey olmasaydı, ben icat ederdim. Ona minnet mi duyuyordum? Bu aşkı ona borçlu muydum? Susuzluktan ölmüyorsanız, bardağın dolu tarafını da, boş tarafını da umursamazsınız. Enver'in ''dolu'' olduğunu çoktan anlamıştım. Fakat kendi susuzluğumun farkında değildim. İşte, şimdi içimde aşkın çıngırakları çalıyordu. Tamam, aşk ile mantığın yolları ayrılalı çağlar oluyor. Tamam, aşk sadece kör değil aynı zamanda aptaldır. Tamam, aşk kişinin kendini aldatmasıyla başlar. Ve başkalarını aldatmasıyla sona erer. Tamam. Aşk hayal gücünün zekayı yere sermesidir. Tamam, aşk sonsuzluğa heveslendirirken imkansızlığa hapseder. Ama ben bu mucizevi aldanışa, hayırlı anormalliğe, sigortalı dengesizliğe hazırdım. ''Yapabileceği tüm hataları yapıp hiç ders almamak'' diye bir şey olmasaydı, ben icat ederdim. Gülüşü, güneşin aydınlattığı dolunayın ışığını yansıtıyordu. Saatleri gölgede bırakan gecenin tik-takları arasında, havaya adeta kasıtlı bir tenhalık hakim. ''İki buz küpünü birbirine vurarak ateş yakmak'' diye bir şey olmasaydı, ben icat ederdim. Aşk bu kadar münasebetsiz, hesapsız ve kontrolsüz olmamalıydı. Hiçliğin, yokluğun ve boşluğun vazgeçilmez cazibeye yataklık etmesi hayra alamet değildi. Platonik aşk diye bir şey olmasaydı, ben icat ederdim. Benim yaşımda aşk, kimin kollarında öleceğine karar vermektir. İlk aşk unutulmazmış Şebnem. Peki ya son aşk?''