Korkma Ben Varım (Çocukların güzelliği neşe, kadınların güzelliği acı verir.)- Murat Menteş

Kız sırıttı ''Bir kadın nasıl tavlanır, biliyor musun?'' Tıraşlı hayali saçlarını sıvazladı. Kaşlarını çattı ve şöyle dedi: ''Kadınlar erkeklerin güçlü, buyurgan, aynı zamanda da mesafeli olmasından hoşlanır. Bu marifeti gösterebiliyorsan tabii. Karşılarında asla şüpheye düşme. Ve ne olursa olsun, asla onları anlamadığını söyleme. ''-Son önerini tartışacağım. Değişik ve gizemli bulunmak asıl kadınların hoşuna gider sanıyordum.'' ''Hayır, yalnızca değişik ve gizemli görünmek isterler. Bütün o devetüyü süsler araladığında, bu dünyada doğmuş her kadın, onu bir kitap gibi okuyabilen, güçlü bir erkek ister. Onun aşığı olmakla kalmayıp, dünyayı sırtlayabilen bir adam. Aptalca değil mi? Anımsayamıyordu. Ölürken anımsayacaktı muhtemelen...Değişime karşı tutucu bir direniş bu. Beklemek, romantizmin cenaze törenidir. Çünkü duyguların kök salacağı gönül zeminini erozyona uğratır. Bir centilmenin şerefi, dakikliğine bağlıdır. Aşk uzlaşmaya, sıradanlığa ve tekdüzeliğe varan yolun birinci etabıdır. Hızlı başlarsın. Sonra yavaşlarsın. Ve bir mezar taşının tepesinde güneşlenen kertenkele gibi objektifleşirsin. Şebnem bu akşam seni o ıskarta haydutla el ele, dudak dudağa gördüm. Üç günlük dünyanın üçüncü günündeyim. Dilime ilik açıldı, düğme dikildi. Deli raporumun fotokopisi kulağıma zımbalandı sanki. Bazı konuları açıklığa kavuşturmak için çenemi tutmam ve birtakım sonuçlar elde etmek için de hiç bir şey yapmamam gerekirdi. Asmaların başında nöbet tutmak, üzümleri olgunlaşmasını sağlamıyor. Saatin akrebinden hız beklememeliyim. Ateşin icadından önce ölüp cehenneme giden mağara kadınının hayreti içindeydim. Şebnem, kaderin uçurumlu virajında nasibim ile kısmetim çarpışıp havaya uçtu. İki üzüm gibi birbirinize dikkatle bakıyordunuz. Bilirsin... Hayırın evete dönüşmesi, evetin hayıra dönüşmesinden daha kolaydır. En babasız evlerin, yetim kalmış odalarında çiçekler büyütmüş kadınlar kadar canım yandı o gece. Kaburgalarıma saplanmış en paslı hançerleri söküp, geceye yürüdüm korkusuz. Ellerinin beyazlığını aradım kuytularda, yoktu. Tutacak bir el bulamadığı ilk yerden, eve döner insan hep. İnsan istiyor ki, bir kişiyle olsun bu ''kalpteki sır.'' Daha doğrusu ''kalbin sırrı'' konusunda anlaşabilsin. Birisi "Evet" desin, "seni anlıyorum. Aynı dert bende de var." Korkma...Yaklaş karanlığa Orada ben varım Çaresizliğimize, zavallılığımıza Gel, beraber ağlayalım... Korkma, ben varım.