Korkma Ben Varım (Kalabalık, intikam almadığı için suça yönelen ilkel bir yaratık.)- Murat Menteş

Her Pazar toplanırız. Çay içer, muhabbet ederiz. Birbirimizle gerçekten dost muyuz, birbirimizi sahiden anlıyor muyuz, hakikatte kimiz, neden otuz sene evvel oynadığımız, unutulmuş filmlerdeki ismimizle hitap ediyoruz birbirimize? Oraları kurcalamayız. Gelgelelim, artık süper kahraman değiliz. Fi tarihinde giydiğimiz parlak pelerinler, şimdi kefenimizin astarı oldu. Sürüne sendeleye evin yolunu tuttum. Bildiğim bir şey varsa, felaketler, zamanın akışını etkiliyor. Ne anlama geldiği hakkında hiçbir fikrim olmayan acı gerçekler, nevrimi döndürmüştü. Yumruklarım ceplerimde, kaldırımları aşındırıyordum. Babama, gökten inen canavar sürüsüne karşı beni korumasını söylemeliyim. Telefonda bir merhamet geleneğine mensup olan babamla, nesli tükenmekte olan iki ku gibi ötüşüyoruz. Düşüncelerim küller gibi uçuşuyordu. O gün anladım ki, avarelik büyük bir konsantrasyon gerektiriyor. Her birimiz suikaste layık olmadığımızı ispatlama gayretindeyiz. Sıradanlığın garantisi peşindeyiz. Başkalarının felaketinde eğlence, kendi mahvımızda avuntu uluyoruz. Aşırılıklar, dengesizliğimizi kamufle ediyor. Bildiğim bir şey varsa, şom ağızlılık daima itibar görmüştür. Akşam güneşine markaj yapan suratsız binaların arasında derisi yüzülmüş maymun gerginliğinde turluyorum. Çaresizliğin promosyonu olan bir diyaretsizlik ve endişeyle dopdoluyum. Maaşı ancak yoksulluğunu sürdürmeye yeten üçüncü lig bekarları, kravatlarını gevşetmiş. Kalabalık, intikam almadığı için suça yönelen ilkel bir yaratık. Peki ya ben? Hunisini kaybetmiş deli gibi aranıyordum. Siperdeki zürafa kadar savunmasızdım. Onunla tanışana kadar hayatım dantelsiz gecelik, Sossuz makarna, Golsüz maç gibiydi. Daha ilk buluşmamızda, iki yıla kadar ya evli ya da ölü bir adam olacağımı fark etmiştim. Eğer bana olan şeyler ona da oluyorsa, kendi çapımızda bir kıyamet koparacağız demekti. Şebnem'in etrafında, yemek turuna çıkmış Tazmanya Canavarı, Aç kedilerden kaçan Speedy Gonzales, Kemiğini kaybetmiş Rin Tin Tin gibi fırıl fırıl dönüyordum. Onunla her saniye bir ilkti. Allah beyaz rengi daha iyi tanıyalım diye mi yarattı seni? İçinde kemik biçiminde nur çubukları mı var Şebnem? Yüzündeki ışık nereden geliyor? Gözlerindeki ayet derinliğini hayrına tefsir etsen ya? Şebnem, her gülümseyişinde tüm ülkeye çay ısmarlayayım. Şebnem, seninleyken bir yudum çay zenginleştirilmiş uranyum gibi enerji veriyor bana. Şebnem, ne çok melek var yüzünde...Tebessümün için binlercesi çalışıyor olmalı. Papatyaları harf olarak kullanayım. Çağın gerisinde kalmayayım. Kelimeler, belki nimetler içinde en büyüğüdür. Yuvalar, devletler, hayatlar kurulur kelimelerle. Şebnem çok saçmaladım, bağışla. İnsanın kalbi darmadağın olunca, kafası da karışıyor. Seni unutma fikri bile, sana kavuşma umuduna bağlanıyor içimde. Senden kaçış varsa bile, kurtuluş yok Şebnem.