Korkma Ben Varım (Tarihe gömülmeden önce haberleşelim)- Murat Menteş

''Bir insanın yetişme tarzına en iyi ışık tutan şey, kavga ederken sergilediği davranışlardır.'' Müntekimle geze toza beş-altı ay geçirdik. 22 Kasımda bana zaten bildiğim bir şey söyledi. ''Seni seviyorum Şebnem.'' Bilmediğim şey ise, onun gönül işleri başkanlığına başvurup, bir AŞKart aldığıydı. Bundan hiç bahsetmemişti. Yani benimle ilgili hislerini, önce bana değil, resmi makamlara bildirmişti. Beklemediğim bir biçimde, bu olay beni irkiltti. Genellikle korkumuz, tehlikeden fazladır. İntikam, bir denge kurmanın ötesine geçti mi, bahanesi hazır bir acımasızlığa dönüşür. Benden beter bir hale dönüşmüştü. Bilemiyor insan. Hiç bilemiyor. Yağmurdan sonra ne gelir? Pencereden içeri giren belli belirsiz esintinin kulağımıza söylediği nedir? Açık yeşil duvarın ortalarından çatıya doğru uzanan çatlak ne için? Bir kelime, neden öteki kelimeler gibi alelacele geçmeyip oyalanıyor dilimizde? Hep bir şeyi duymak istiyor gibi bir beklenti içindeyiz ama, o ne? Akşamüstü eve dönerken, yokuştaki merdivenleri dikey olarak kesen yolda bir otomobil durdu. Arabadan başını uzattı ve ''Şebnem!'' Bir fotoğrafımızı çeker misin?'' diye seslendi. ''Heykel yok mu?'' diye sordum. Arabadan indi, fotoğraf makinesini bana verdi. Ve arkasında sakladığı Pinokyo kuklasını yanağına dayayıp bana gülümsedi. Fotoğrafı çekerken ''Pinokyo, yalanın sembolüdür.'' dedim. ''Yanılıyorsun Şebnem. Pinokyo, insan olma çabasını temsil eder.'' diyip, kuklayı bana uzattı. Sonra da iyi akşamlar diledi ve lambasına geri dönen cin gibi arabaya binip uzaklaştı. Neden bazı sözler sesin bittiği yerde bitmiyor? Bilemiyor insan. Zamanın gittiği yerden dönerek durmuş bir saati elinden çeke çeke götürdüğü vakit midir? Gerçekten bilemiyor. Elimde Pinokyoyla kalakalmıştım. Eve vardığımda Pinokyonun ağzında, rulo halinde katlanmış bir kağıt olduğunu fark ettim. Açtım baktım bir not: ''Tarihe gömülmeden önce haberleşelim.'' ''Bütün dünya sana sırtını dönüp gitse de ben, burada bir yerde sana sarılmak için bekliyor olacağım. Daha iyi, daha güzel, daha farklı birisi olmana gerek yok. Sen orada öylece, olduğun gibi güzelsin. Hayat seni incitecek gibi olacak bazen, yalnız hissedeceksin. Fakat korkma! Ben varım.''