Księżniczka z Pragi, Księciunio z Konstancina, czyli Niania Frania

Oglądaliśmy „Nianię” jeszcze raz, przy niektórych żartach dzieciaki by dziś wyłączyły TV. Życiowy bałagan, wanna żartów i szczypta tandety. „Niania” wjechała na salony z praskim akcentem ucząc nas, że nawet kicz noszony z dumą może zostać uznany za styl. Czy naprawdę wystarczy krzykliwy sweterek i zawołanie „You go, girl!”, żeby posklejać dysfunkcyjną rodzinę z bogatej willi? Agnieszka Dygant jako Frania Maj to ikona, moc, wdzięk, i trochę chaotycznej magii. Brawa należą się całej obsadzie, nawet jeśli dzieciaki czasem grały na poziomie „konkursu piosenki w przedszkolu”. Pan Skalski -w tej roli Tomasz Kot…każda do niego wzdychała. Rodzina z wyższych sfer, dzieciaki jak z instrukcji obsługi traumy, tatusiek wiecznie zamyślony w gazecie i ona, Frania Maj, energetyczny huragan praskiej mądrości ludowej oraz szminki w kolorze maliny. Skalskiemu życie się wali, Frania go ratuje. Klasyk. Czyli po staremu. Bogaty wdowiec i baba do klejenia rodzinnych szkód. Prawie jak w “Kopciuszku”, tylko pantofelki zamieniono na tramwaj numer cztery.