Kuba Adamus – wokalista i technik weterynarii, który na co dzień żyje w dwóch pozornie odległych światach: scenicznej ekspresji i cichej, odpowiedzialnej pracy ze zwierzętami.

Kuba opowiada o swoich początkach, o tym, jak wygląda droga artysty, który jednocześnie wykonuje zawód wymagający ogromnej empatii i odporności. Z jednej strony scena, światło, emocje i muzyka, która pozwala wyrazić to, czego nie da się powiedzieć. Z drugiej – codzienność gabinetu weterynaryjnego, kontakt ze zwierzętami, momenty trudne, piękne i te, które uczą najwięcej o życiu. W naszej rozmowie poruszamy również temat nauczycielskiej i choreograficznej strony jego pracy, a także tego, jak łączyć różne talenty i role, nie rezygnując z żadnej części siebie. To odcinek o odwadze bycia wielowymiarowym, o wrażliwości, która może być siłą, oraz o tworzeniu życia, które nie mieści się w jednym słowie ani jednej definicji. Jeśli szukasz inspiracji, rozmów o pasji, wyborach i prawdziwej autentyczności — ten odcinek jest właśnie dla Ciebie.