Külfet- Ahmet Bağçe/ Kendime Öğüt- Emin Baş/ Mev İzeler- Metin Önal Mengüşoğlu

Ve tepenin üzerinden, Çırpınır birden Acılı ve yanık seslenmek ister yüreğinin derinliğinden, Sert bir rüzgar üfler; yanmış mıdır kuş? Biriktirmiş midir gövdesinin külünü? Efsane: Evet, der ''Kararsız bir kuşun hikâyesiyim. Üzüntüden gece kanat çırpan Yıllarca keder ve inzivada yaşayan.'' Sahra devi gibi korkunçsam, Ve eğer beni, insanların kaçtığı bir dev gibi görüyorsa, Dokunduğumda, parmaklarımın eridiği yer, hangimizin ruhudur? Kokusuyla dolduğumda, göğe çekilir içim. Dağılır gövdemin harfleri, Hepsi birbirinden eski Hepsi birbirinden çağdaş Bir bulut olsam, yüklenip yağsam Dökülsem damla damla toprağıma Bir deli nehir, Bir asi rüzgâr olup, Bir seher vakti sılaya varsam... Yazdıklarımın özeti: Kuğuda boğulan havuz Avcıların yanında poz verdiği ölü ceylan Kendini kanatan gül imgesi Leyla içerikli korkak kahraman Elleriyle yüzünü kapatıyor birden Her şeyi yakalayan gözleriyle yakalıyor Çok sevmek de öldürür bazen Tutkuyla bağlandığın herkes gider. Hiçbir yara iyileşmez aslında. Bir gün, bir köşe başında yorulursun. Çok sevmek de öldürür bazen. Korkulara mahkum olan düşlerin, birer birer kedere dönüşür zamanla Ve acı otağını kurar virane yurdunda. Su konuşur, Dağlar dinler, Sen susarsın. İlkbahar gülümsedi ve erguvan açtı. Avludaki yaşlı yasemin bile çiçek açtı Konuş! Suskunluk kuşu, aşiyanda Dehşet bir ölümün üzerine kuluçkaya yatmış. Güneş gibi, karanlıktan geldi Kan kırmızı oldu ve gitti. Bir an bu karanlıkta parladı ve gitti. Çiçek açtı, Kışın bittiğini müjdeledi Gün etmek korkusuzca Hem de güç kullanmadan başarmak bir işi... Kötülüğe iyilikle karşılık vermek.... Kendi isteklerini yapmamak, hepten unutmak, Bunlar bilgelik sayılıyor. Uzun yıllar denedin hayatınla, Ya kazandın, ya yitirdin... Taşkınlıkların çoktan aştıysa da sabrını, Gövden günahlarla kirlendiyse de, Ve yaşıyorsan hala, Bir “an”lık vaktin kalmıştır düşünüp toparlanmaya.