“Kur Jezusi Preku të Paprekshmin” Luka 5:12-23

Kur Jezusi Preku të Paprekshmin: Fuqia e Besimit pa Dyshime1. Rëndësia e Besimit në Marrëdhëniet TonaBaza e çdo marrëdhënieje: Ashtu si në jetën e përditshme apo në marrëdhëniet e punës, ku mungesa e besimit te kolegët e bën jetën dhe bashkëpunimin ekstremisht të vështirë, edhe marrëdhënia me Perëndinë kërkon besim të plotë.Kërkimi i vullnetit hyjnor: Përveç besimit, besimtari duhet të kërkojë edhe miratimin e Perëndisë. Kur lutemi për gjëra të perëndishme, Bekimi i Tij është i sigurt.2. Shërimi i Lebrozit dhe i të Paralizuarit (Luka 5:12-26)Besimi pa kushte i lebrozit: Lebrozi iu drejtua Jezusit me bindjen e plotë se Ai mund ta shëronte, duke vënë përpara vetëm vullnetin e Tij ("Zot, po të duash ti..."). Jezusi e preku dhe e pastroi menjëherë.Sakrifica dhe vendosmëria për të paralizuarin: Miqtë e të paralizuarit shkuan përtej normales, duke hapur çatinë e shtëpisë për ta zbritur atë para Jezusit.Autoriteti për të falur mëkatet: Jezusi, duke parë besimin e tyre të jashtëzakonshëm, së pari i fali mëkatet të sëmurit (duke sfiduar skribët dhe farisenjtë) dhe më pas e shëroi fizikisht, duke treguar pushtetin e Tij hyjnor.3. Lufta me Dyshimin dhe Shembulli i PjetritNdikimi i botës së mëkatit: Jetesa në një botë të rënë mbjell vazhdimisht pika të vogla dyshimi në mendjen e besimtarit. Shpesh këto dyshime vetëm "këputen" përkohësisht në vend që të shkulen me rrënjë, duke na çuar në pikëpyetje edhe ndaj njerëzve tanë më të afërt.Lutja e sinqertë e Pjetrit: Pjetri, me gjithë temperamentin e tij impulsiv dhe dëshirën për të shmangur vuajtjen e Jezusit, na la një shembull të madh me thënien e tij: "Po, Zot, besoj. Ndihmo mosbesimin tim". Kjo tregon se luhatjet janë njerëzore, por zgjidhja është të kërkojmë ndihmën e Zotit.4. Sfidat Moderne dhe Fuqia e KomunitetitPabarazia e botës dhe ngjarjet e papritura: Besimtarët përballen me vështirësi ku shpesh sillen mirë dhe nuk marrin të njëjtën monedhë, ose goditen nga kriza globale (si pandemia apo luftërat). Profetët si Jeremia (që u rrah e u hodh në pus) apo Osea (që u urdhërua të martohej me një prostitutë për të ilustruar tradhtinë e popullit) vuajtën shumë, por mbetën me Perëndinë.Inkurajimi përmes bashkësisë: Prania e besimtarëve në kishë, sakrifica e tyre për të ardhur të dielën me gjithë problemet shëndetësore apo personale, është një burim i madh inkurajimi. Ne jemi thirrur të lutemi për njëri-tjetrin dhe të kujtojmë se nuk jemi vetëm në këto shqetësime.KonkluzioniPavarësisht se kohët ndryshojnë, vështirësitë rriten dhe njerëzit shpesh bëhen "harraqë" ndaj bekimeve të së kaluarës duke u fokusuar vetëm te problemet aktuale, marrëdhënia e gjallë me Perëndinë mbetet ankorimi ynë kryesor. Sakrifica që Perëndia bëri për ne është gjëja më e shtrenjtë dhe më e çmuar që kemi marrë. Konkluzioni i madh i këtij mësimi është thirrja drejtuar besimtarëve për të mos humbur besimin, për t'u rritur frymësisht dita-ditës dhe për të qëndruar të bashkuar, duke kujtuar se hiri dhe drita e Zotit janë gjithmonë prezente, edhe atëherë kur nuk duket dritë në fund të tunelit.