Kutadgu Bilig- Yusuf Has Hacip/ İsyan Etmişim!- Mevlana

Dünyanın bütün saatleri onikilerde Her şeylere bir başlangıç, Ve bir sonduk Dost pervasız, Kader acımasız, Zamanın da dur durağı yok... Dert çok Dert ortağı yok, Düşman kuvvetli, Talih düşkün... Halkın dili bozuktur, çekiştirir seni, Yasa su, Zulüm ise ateş gibidir Helalin adı kaldı, gören yok Ender bulunan insan değil, insanlıktır Kötülük bir yangındır, önüne geleni yakar Adalet göğün direğidir, yıkılırsa gökyüzü yerinde durmaz Her kim doğarsa ölecektir Her ne yükselirse, inecektir Gönül kimi severse, onun kusru erdem olur Bütün ters işleri düz, eksiği tam olur Gönül kimi severse, onun her şeyi sevilir Gören göze vursa bile, görünmez olur Gönül kimi severse, göz onu görür Göz nereye bakarsa, orada o uçar Aklın süsü dildir, Dilin süsü söz Kişinin süsü yüzdür, Yüzün süsü göz Doğru söyleyecekse dilin, kımıldasın Sözün eğriyse, onu gizlemelisin Eğer konuşmazsan, dilsiz der kişi Çok söyleyenin adı geveze başı Başın selametini istiyorsan dilini tut, ağzından yakışıksız söz kaçırma. Söz bilerek söylenirse bilgi sayılır; Bilgisizin sözü ise, kendi başını yer. Söz söylemek faydasız değildir Ama çok sözden de fayda görmedim Sende sözü sırasında, Ve az söyle İnsanın ucuzu geveze olan İnsanın değerlisi cömert olan Şu insanlardan da uzak dur: İkiyüzlü, Çıkarcı Ve söz taşıyıcı. Ben iyiye aşık bir insanım Gelirim, giderim, İleri doğru yürürüm Dünyayı gezerim, Yoktur benim yerim Kâh feryat etmişim, Tüm benliğimle isyan edercesine, Kâh umut etmişim Öyle bir zerreyiz ki, dört unsura da öfkeliyiz Beş duyguya da Altı cihete de Zaten beş, altı dediğin nedir ki? Tek olana bile kızgınım ben Ben öyle bir zerreyim ki, Bütün aleme isyan etmişim Havaya, Toprağa isyan etmişim Ateşe, Suya isyan etmişim Altı yöne isyan etmişim Beş duyuya isyan etmişim Bu söze dayanamazsın sen Hava, Toprak, Ateş, Su da neymiş ki? Altı yön de neymiş? Beş duyu da ne? Elini uzatarak gnın bökteki yıldızları tutsan, Ve başın göğe değse bile, sonunda yine yerdesin.