La Figlia che Piange- T.S. Eliot/ Mutluluk Benim Şirin'imdir- Hasan Hüseyin Korkmazgil

Uyanmanı yaşa, düşünü değil. Her şey ölür. Yaşa hayatını sevilen bir kadın gibi. Hayat senin bedenindir, her hangi bir yanılsama değil. Bekle ruhunda taşıyacağın bir çocuk için. Akıp giden her yer, zaman ve ömürden alıyor. Böylece bırakabilirdim o adamı, Böylece bırakabilirdim o kadını durup yas tuttuğu yerde, Böylece bırakabilirdi adam-ruhun yarılmış ve yaralanmış bedeni bırakışı gibi, Zihnin kullandığı bedeni bırakıp gitmesi gibi. Her gölge, ruhundan tanır ışığı Çıktım yollara Burada, tepelerin yamaçlarında, alacakaranlığın ve zamanın güllesinin karşısında, Yorgun ama mutlu, Yaşamın ağını örercesine, Umut ekeriz biz Deniz benimdir Temiz hava benim Gelin! Yaklaşın dalgalar yanıma Rüzgarın yapraklara söylediği şarkılar gibi sözlerim Ve yağmurun yeni yüzü... Unutulmaz bir günün özlemi var bende bu sabah Göçmen kuşlar gibi, yeni ufuklara kanat çırparken, Bahardan kalma umutların izleri gözlerimde varken, Sanki gözlerinde tükenmez yağmur bulutları, Öyle bir yerdeyim ki, Ne karanfil, ne kurbağa Öyle bir yerdeyim ki, Bir yanım mavi yosun Dalgalanır sularda Bir yanım çocuk parkı çığlık çığlığa Bir rüzgar kulaklarımdan hiç eksilmiyor Ben turna hiç görmedim Ama tanıyorum turnayı türkülerden Bir gökyüzü var, hiç bilmediğim Bir kırmızı var ki, hiç görmediğin Ben mutluluğu hiç görmedim...Ama tanıyorum yokluğundan Mutluluk dilesem birine, ağlayasım gelir ardından Mutluluk benim şirinimdir (: Gün olur, göğsünü gere gere ıslık çalmaktır caddede O çekip gitti buralardan O çekip gitmeden önce, bilmezdim gitmenin ne olduğunu Şimdi kim gitmelerden söz etse, Karanlıkta bir baba sessizce öpüyor çocuğunu Gel içten olalım: Benim hayatım tümüyle yaşandığında sizin... Karşılığında, bırakın seyredeyim yıldızları Yıldızlar, ruhlar için, bir biçim ve yer değişimidir yalnızca… Ben hayalperestlerin diyaloğuyum… Ben yokluğum…