Łańcut, historia diabła i zamek którego nie ma

Stanisław Stadnicki, właściciel Łańcuta na przełomie XVI i XVII wieku, opowiedział się w 1587 roku po stronie Maksymiliana Habsburga — austriackiego arcyksięcia, który w podwójnej elekcji rywalizował o tron polski z Zygmuntem III Wazą i uznawany był przez część szlachty za prawowitego władcę. Po klęsce stronnictwa habsburskiego pod Byczyną w 1588 roku Stadnicki nigdy nie został pociągnięty do odpowiedzialności za udział w konflikcie.Przejęty rok wcześniej za długi zamek w Łańcucie stał się bazą jego prywatnej armii, złożonej z najemników i band rozbójniczych. W lochach więziono i torturowano dziesiątki osób. Stadnicki toczył prywatne wojny z sąsiadami, napadał na kupców i miasta, a w 1606 roku przyłączył się do rokoszu Zebrzydowskiego przeciwko Zygmuntowi III. Zginął w 1610 roku w starciu pod Tarnawcem z siłami starosty leżajskiego Łukasza Opalińskiego.Wesprzyj podcast:⁠Buy coffee for Podcast Miejsca Nieoczywiste - buycoffee.to⁠⁠Miejsca Nieoczywiste - Suppi by Patronite