Leke- Şükrü Erbaş/ Güvercin- Talat Sait Halman

Bir çocuk oturmuş çarşılar ortasına Bir güz kederiyle, İplik iplik ağlıyor Bir turna sürüsü gözlerinin burcunda Akşamı parçalaya parçalaya uyuyor Son ufuk yitmiş, kervan bilmiyor Çölde bin yol var da, sarvan bilmiyor Aşk ölüp gitmiş, Şadırvan bilmiyor. Söylenmesi gerekeni söylemeye değmiyor- kulaklar kalbe uzaksa Uykusuz bir güvercin, bu gece bir eski denizi dinliyor baykuşların gülücükleri görmeden Biliyor... Bu karanlık, masmavi kesilecek Bu gece, Uykusuz bir güvercin and içiyor uyanık kalmaya Düşündeki güneş doğuncaya kadar Ölü bir günle kuşatılmışsan, Yüzünle yepyeni bir ışığa dönüksen, Dalgalarla doluysan, Ürkekliği ve kaçışı yüzünden onu kınama Dünyanın tüm zalimleri kapıya dayanmış Kapıyı yaralı bir güvercin tutmakta İşte böyledir yaşamak telaşı O güvercin, kanatlarının üzerinde tüm karanlık düşüncelerimizi taşır, Korkularında tüm dileklerimizi Pencerenden bakma denize, İnanırsın güzel olduğuna mavilerin. Renklerini kaybedersin uzaktan Bir yatağın vardır senin, Seninledir, Uyuyunca kaybedersin. Mutluluk da böyle bir şey. O kadar şahane ki, sende olup olmaması önemli değil Şimdi susattı ama, ne çok su vermişti bize Şimdi ağlatıyor ama, Ne çok güldürmüştü