Leyla ile Mecnun- Burak Aksak/ Dörtlükler (299)- Ömer Hayyam/

Hoş geldin Leyla Yüreğim biraz tozludur, kusura bakma. Bugüne kadar kimse girmedi içeri Sevda, bahtımı kararttı Aşk,irademin dizginini elimden aldı İsyan edip, karşında duracağım Nerdesin? Karanlığı, ışığa yoracağım Nerdesin? İbadete karşılık, cenneti alacaksam; Bağış mı, ticaret mi; soracağım Nerdesin? Benim varlığım senin yaptığın bir nakış; Türlü garip renklerini hep senden almış; Kendimi düzeltmeye nasıl varsın elim: Senden güzelini yapmak bana mı kalmış! Bülbül, gül için ağlayıp inlerken, Lâle onun derdine derman olur mu? Ey seher rüzgârı, canda yerin var mı senin? Bülbül gibi gönlümün figanından haberin var mı senin? Ezel sırlarını ne sen bilirsin, ne ben. Bu muammayı ne sen okursun, ne ben Varlığın sırları saklı senden, benden; Bir düğüm ki, ne sen çözebilirsin, ne ben Bizimki perde arkasında dedikodu Perde düştü mü ne sen kalırsın, ne ben Elimde olsa dünyayı küçümserdim İyisine de, kötüsüne de yuf çekerdim Daha doğrusu bu aşağılık yere Ne gelirdim, ne yaşardım, ne ölürdüm Hey Toprak! Feleklere karşı övün. Çünkü tertemiz bir inci gömüldü sana. Hey Yılan! Onun zülüflerine dokunma! Orada benim perişan yüreğim var. Hey Karınca! Onun benine saldırma! Benim uzak düşmüş canım oraya bağlı. Hey Ömür! Sende sonuna gel artık. Çünkü dünya gözümde karardı. Ey güzel, sen ki, bana derdi derman edensin Şimdi: ''Çekil önümden!'' diye ferman edersin Senin yüzün canımın kıblesi olmuş bir kez Ne yapsın, kıble mi değiştirsin bu can dersin? Ömür soluğumuz nereden geliyor diye soruyorsun Uzun bir öyküyü özetlemek gerekirse Derim ki: Okyanus'un dibinden Her şeyi yeniden yutan Okyanus'tan. Bulut değilsin, ağlama Sel değilsin, feryat etme Göğsünü gül gibi parçalama Yeşillik gibi yatağını toprak etme… Bu kubbe altındaki bin bir belayı gör Dostlar gideli boşalan dünyayı gör Tek soluk yitirme kendini bilmeden Bırak yarını, dünü, Yaşadığın anı gör