Lotte krijgt wasmachine instructie

Lotte krijgt in de bijkeuken les van haar moeder over de wasmachine. Het apparaat draait al op het zware centrifugeprogramma, een diep ritmisch gebonk dat door de hele ruimte trekt. Haar jongere broertje Jelle hoeft het nog niet weten — de machine zit vol met haar kleren. Maar tussen de instructies over draaiknoppen en droogrekken slaat de moeder plotseling een scherpere toon aan. Ze noemt een oude joggingbroek die ze terugvond tussen de was. Een broek met een gat in de zak. Lotte's hart schiet in haar keel. Haar wangen gloeien als ze beseft dat haar moeder misschien meer weet dan ze laat blijken.De moeder gooit de broek resoluut weg, maar blijft prikken. Waarom zit het hockeyrokje niet in de was? Dat had er allang in moeten zitten. Lotte zwijgt. Ze houdt van dat rokje. Hoe minder eronder, hoe beter ze zich voelt. Vaak trekt ze het verplichte broekje uit nog voor ze op de fiets stapt, zodat er onder het korte stofje alleen nog een dun slipje zit. Haar moeder weet het, keurt het af, maar vertrekt nu met een eenvoudige opdracht: als het droogprogramma klaar is, spullen overladen. Meer niet.Terug op de bank naast Jelle, een Netflix-serie die ze niet meer ziet. Haar gedachten zitten bij het display dat aftikt, het wasballetje dat door de trillingen langzaam naar de rand schuift, de hoek van de machine waar haar handpalm nog brandt van de stuwing. Ze staat op, loopt erheen alsof ze iets vergeten is.In de bijkeuken is het warm. De machine begint af te remmen — jammer — maar spint dan plotseling weer op. Het lawaai zwelt aan. Lotte trekt haar overbroekje uit, laat het vallen naast de wasmand, tilt de voorkant van haar rokje op en duwt haar kruis tegen de ronde hoekpunt van het trillende apparaat. De stof van haar slipje wordt diep tussen haar lipjes gedrukt. Ze spreidt haar benen wijder, gaat op haar tenen staan om meer druk te zetten, en laat de machine het werk doen.Ze sluit haar ogen. De jongen uit de stiltecoupé verschijnt voor haar, degene die in de weerspiegeling naar haar keek terwijl haar lichaam ongecontroleerd schokte. Nu zit zij boven op hem. Ze kijkt hem aan, beweegt op hem terwijl ze zichzelf gelijktijdig streelt. De bonkende machine en de fantasie vloeien samen tot één hete, dreunende golf.Ze is dichtbij, zo dichtbij, maar boven zit Jelle misschien nog op de bank, en haar moeder kan elk moment thuiskomen. Ze moet stil zijn. Het orgasme komt onverbiddelijk, golf na golf, en ze smeert haar kreunen in haar handpalm terwijl haar benen ongecontroleerd trillen en haar buik krampachtig samentrekt.Als het voorbij is, staan haar benen nog week. Ze richt zich op, ademt diep, en fluistert het enige wat ze kan bedenken tegen het draaiende apparaat: "Wat een top apparaat zeg." Dan loopt ze terug naar de woonkamer. Het hockeyrokje hangt nog scheef om haar heupen. Alles voelt anders nu.