Macbeth- William Shakespeare

Korkudan yediğim lokma boğazımdan gitmeyecekse, Her gece korkunç rüyalar saracaksa uykularımı, Varsın her şey çığrından çıksın Bu dünya da yıkılsın, Öteki dünya da İnsana rahat nefes aldırmayan kuruntularla, Beynimizi bir işkence masasına çevirmektense Ölüp rahat etmek daha iyi Hayat dediğin ne ki? Yürüyen bir gölge, Bir zavallı kukla bu sahnede Bir saat boy gösterip, boyun kırıp gidecek! Bir daha da duyulmayacak artık sesi Ama unutma ki, bu aşağılık dünyadasın Çoğu zaman kötülüğü baş tacı edip, İyiliği çılgınlık sayan dünyada Niye korkunç düşünceler geçiyor kafamdan? Tüylerim diken diken oluyor? Kalbim hiç olmadık şekilde, Güm güm kaburgalarıma vuruyor? Hayalimizdeki korkular, Gerçek korkulardan daha kötü Benim söyleyeceklerim öyle sözler ki, Issız çöllere gidip çığlık çığlık bağırmalı, Tek insan kulağı duymasın diye... Ey baş kaldıranlar, İndirin başınızı! Uyku yok artık! Macbeth uykuyu öldürdü! Evet, masum uykuyu, Kaygılar yumağını çözen uykuyu, Her günkü hayatın ölümünü Yorgunlukları yıkayan suyu, Yaralı canların merhemini Yüzümüzü bir maske gibi takacağız yüreğimize, içindekini görmesinler diye Gel ey gece, Kirpikleri kavuşturan karanlık, Bağla gözlerini yumuşak yürekli gündüzün Gel! Gidelim, en tatlı yüzümüzle Boyayalım gözünü herkesin Kalleş bir yüreği, kalleş bir yüz gizlesin Yalancı bir yüreğin içindekini Verdiğimiz kanlı dersi alan gelip, bize veriyor aldığı dersi Doğruluğun şaşmaz eli bize sunuyor, içine zehir döktüğümüz kupayı Ama onları sarhoş eden şarap, beni yüreklendirdi Onların ateşini söndüren, benimkini körükledi Dile getir duyduğun acıyı ! Dert sustu mu, Yüreğe dolar için için, yıkar yüreği! En büyük acılar gündelik kaygılara döndü İnsanın düşündükleri Gördüklerinden daha korkunç olurmuş meğer Giyinip kuşandığın umut, sarhoş muydu yoksa ? Neden korktuğumuzu bilmeden kuşkular içindeyiz? Kudurmuş bir denizin ortasında Sağa sola boşuna yalpa vurup, Olduğumuz yerde sayar gibiyiz? İnsan nasıl hem akıllı hem şaşkın, Hem öfkeli, hem durgun olabilir ? Nasıl hem candan bağlı, hem kayıtsız kalabilir ? Var mı böyle insan? O zaman insandın asıl, Yapmaya yüreğin olduğu zaman Daha ileri git şimdi, Daha fazla insan olmak istiyorsan Evet, insan diye geçersiniz listede Zağarlar, tazılar, kurt, çakal bozmaları da köpek diye geçer Ama iş değer sırasına geldi mi, Köpeğin hantalı, çeviği, avcısı, bekçisi Cömert tabiatın verdikleriyle ayrılır birbirinden Özel bir ad alırlar köpek listesinde İnsanlar için de böyledir Bana söyleyin şimdi: Sizin, aşağılık insan sıraları dışında Kendinizin sayılacak bir yeriniz var mı yok mu? Bir anda bu dünyayı olsun kazanıversen, Zaman denizinin bir kumsalı olan bu dünyayı, Öbür dünyayı gözden çıkarır insan Kulaklarınız sakın küsmesin dilime, Duyabilecekleri en acı sözleri söyledi diye Ya gecenin zaferi bu, Ya da gün utanıyor doğmaktan.... Yıldızlar, kapayın gözlerinizi! Hiçbir ışık sızmasın İçimdeki derin, Karanlık isteklere. Göz görmesin, elin ne yaptığını Yine de olsun ama, olsun bu iş Gözün bakamayacağı kadar korkunç da olsa Geri dönmek de, İleriye gitmek kadar zorlu olacak ne de olsa