Maja Luxenberg, "Anxiety po polsku [każdy musi się kiedyś nauczyć]: medytacja" | mikrozamówienie #32

Anxiety po polsku [każdy musi się kiedyś nauczyć]: medytacja Na przełomie starego i nowego, poddaję się autoizolacji i w stanie (względnego) odosobnienia marzę o tym, aby stać się tubą rezonacyjną. Wpuszczam w siebie drgania minionych zdarzeń, unikając selekcji stabilizuję i nie bez lęku obserwuję jak zbiory punktów płyną w pustą przestrzeń przede mną. Stan czujnego trwania przekształcam w dawno, lub nigdy nieeksplorowane formy ekspresji. Po doświadczeniu bycia w tłumie, na moment chcę być samowystarczalna. Rysuję swoje niepokoje. Uczę się Abletona. Rysunek okazuje się szkicem do wiersza, wiersz można przeczytać, ale można też zaśpiewać. Na dyktafon nagrywam piosenkę – świadectwo mojej bezbronności. Teraz możesz nacisnąć play. Odwagi! zobacz całość: https://krytykapolityczna.pl/o-nas/warszawa/program/mikrozamowienia-luxenberg/ zobacz wszystkie mikrozamówienia: https://krytykapolityczna.pl/o-nas/warszawa/program/mikrozamowienia/ - - - Maja Luxenberg // Kasandra44 – aktorka, edukatorka, muzyczka. Przez przeszło dwa lata związana z Narodowym Starym Teatrem im. H. Modrzejewskiej w Krakowie (obecnie wolna). Wraz z tekściarką Łają Szkło współtworzy queerową kapelę podwórkową Di Libe brent wi a nase Szmate (jid. Miłość płonie jak mokra szmata). Od marca 2020 pod banderą Radia Kapitał nadaje „Radio Apokalipsę” – kolażowe słuchowisko łączące field recording, literaturę i aktywizm. https://www.youtube.com/c/DiLibebrentwianaseSzmate https://radiokapital.pl/shows/radio-apokalipsa fot. Karolina Jackowska - - - Praca powstała jako część cyklu „mikrozamówienia” realizowanego przez przez Świetlicę Krytyki Politycznej w Warszawie w ramach programu „Centrum Jasna” finansowanego ze środków Miasta Stołecznego Warszawy. Kurator: Wojtek Zrałek-Kossakowski Więcej: https://krytykapolityczna.pl/o-nas/warszawa