Man deiht, wat man kann

Man belevt dat af un to je mol, wenn man sick sülms overs ook anner Lüüd bekiekt: Ni all hebbt de Arbeid tofot kreegen, de an un för sick to ehr oder to em passt. Un dor kann man sick je frogen, wat ut de Lüüd worrn weer, wenn se de Areid kreegen harrn, de ook würkli ehr Professchoon ween weer. Een, bi den ick mi jümmers weller froog, wat he ni leever wat anners moken schull, dat is Karl Lauterbach. Gor ni wegen dat, wat he seggt, sünnern wegen de Oart in de he dat seggt, wat he seggt. Kalle hett je sien ganz eegene Oart to Snacken. He heuert sick je tomeist an as so’n Paster. Dor dörft man je mol frogen, wo sick dat verholn harr, wenn Lauterbach würkli Paster worrn weer. Stellt wi uns eenfach mol vör, Kalle Lauterbach schall ’n lütten Jung‘ döffen (taufen), so as he nu mol snackt: „...dormit döff ick di op den Noom Horst-Kevin. Du steihst nu ganz an‘ Anfang vun dien Leven. Un düssed Leven ward slimm! Veel slimmer, as du, dien Öllern oder dien Paten sick dat överhaupt vörstelln köönt. Dat ward ni lang duuern, denn warst du krank. Ganz dull krank. Un dat is noch lang ni seggt, wat du denn ook ’n Krankenhuusbett kriegst. Un jüst, dat du weller eenigermoten gesund büst, warst du weller krank. Annere, de du kinnst, ward ook krank. Dorvör will ick di al mol warn‘. Tscha, un wenn du mehr vörhest, as den Rest vun dien Leven to Huus, mit’n Maske in de Snut to verbring‘, denn wurr ick di empfehln, dat mit dat Leven leever notoloten. Ick geet di nu ook keen Woter övern Kopp, denn in’t Döffbecken sünd wohrschienli Legionellen bin...“ Jo, so ähnli wurr sick dat wohrschienli anheuern. Hmm, mi dücht, ni jeden, de sick as ’n Paster anheuert, wurr ook wükli ’n gooden Paster afgeeven. Dor kann man regelrecht froh ween, dat Lauterbach keen Paster, sünnern blots Gesundheitsminister worrn is. Weer he Kanzler oder Verteidigungsminister worrn, denn harr he Putin wiss al to de Tied sanktschoneert, as Wladimir noch gor ni mit de School ferti ween weer. Man weet dat ni. Overs ook so deiht Karl wohrschienli, ni mehr un veellicht ook ni weniger as he kann... In düssen Sinn