Margot Dijkgraaf over Germaine de Staël

Op zijn bannelingeneiland Sint-Helena verzuchtte Napoleon: ‘Ik moet achteraf wel toegeven dat het een superieure vrouw is met groot talent en veel esprit.’ Hij had het over Germaine de Staël, zijn grootste criticaster, die hij in 1803 uit Frankrijk had verbannen. Haar chateau Coppet aan het meer van Génève groeide uit tot een ontmoetingsoord van Europese denkers en kunstenaars, die de idealen van de Franse Revolutie – vrijheid, gelijkheid en broederschap – bleven koesteren en doordenken. Bovenal was Germaine de Staël een begenadigd schrijver en essayist, een belangrijke grondlegger van de Romantiek in Europa, maar bovenal een vrije geest, die zich niet ringeloren door de kleine generaal. Margot Dijkgraaf schreef een sprankelende biografie van deze schrijver, balling en feminist avant la lettre. Eric Palmen ging met haar in gesprek.