Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου: "Για χρόνια δεν αγκάλιαζα πλήρως αυτό που είμαι. Σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι το έχω αποδεχτεί και είμαι πολύ χαρούμενη."

Στο νέο επεισόδιο του «Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια» φιλοξενούμε τη Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου σε μια συζήτηση που κόβει την ανάσα με έναν όμορφο και συγκινητικό τρόπο. Ξετυλίγουμε την ιστορία γύρω από το ατύχημα που της άλλαξε τη ζωή, τη διαδρομή μέχρι να ξανασταθεί στα πόδια της και να αποδεχτεί το νέο της εαυτό.Η συζήτηση ξεκινά από τα παιδικά της χρόνια, τα πρώτα της βιώματα, τις στιγμές που τη διαμόρφωσαν πριν ακόμη βρεθεί μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία που της άλλαξε τη ζωή.Με τρυφερότητα και ειλικρίνεια, ξετυλίγει την πορεία της προς το θέατρο, πώς βρέθηκε σε ένα θεατρικό εργαστήρι, από εκεί να δίνει εξετάσεις στο Κρατικό και πώς το Μαρία με το οποίο βαφτίστηκε, έγινε Μαρίσσα. Στη ζωή της δεν προχωρούσε με δεδομένα ποτέ, αλλά με το τώρα, μέχρι τη στιγμή που και αυτό το τώρα δεν ήταν ούτε αυτό «δεδομένο» πια.Το ατύχημα στην  πρόβα που την οδήγησε στο ΚΑΤ δεν είναι απλώς ένα βιογραφικό γεγονός. Είναι το σημείο τομής. Εκεί όπου το σώμα σταματά να υπακούει και η ζωή απαιτεί να ξαναχτιστεί από την αρχή. Η Μαρίσσα μιλά για τον φόβο, την ακινησία, αλλά και για τη δύσκολη, επώδυνη διαδικασία του να μάθεις ξανά τα αυτονόητα. Να σταθείς, να περπατήσεις, να εμπιστευτείς το ίδιο σου το σώμα."Ήταν κατά τη διάρκεια πρόβας, θυμάμαι σε αργή κίνηση να πέφτω. Είχα παραλύσει ολόκληρη."Και όμως, μέσα σε αυτή τη συνθήκη, γεννιέται κάτι καινούργιο. Μια άλλη σχέση με τον εαυτό, με το σώμα, με τους ανθρώπους, με τα νέα δεδομένα στην υγεία της. Η ευαλωτότητα παύει να είναι αδυναμία και γίνεται χώρος σύνδεσης. Η ανάγκη για έλεγχο, η ανάγκη να αποδείξει σε όλους ότι είναι δυνατή, δίνει τη θέση της μετά από αρκετά χρόνια στην αποδοχή. Και κάπως έτσι, όπως η ίδια λέει, «η νέα ζωή» ξεκινά."Για πολλά χρόνια δε με άφηνα να αγκαλιάσω πλήρως αυτό που είμαι, χωρίς να προσπαθώ να είμαι κάτι άλλο ή αυτό που ήμουν κάποτε. Ακόμα και σήμερα δεν μπορώ να πω ότι με αποδέχτηκα 100%, αλλά ένα μεγάλο κομμάτι το έχω αποδεχτεί και είμαι πολύ χαρούμενη."Τα τελευταία χρόνια, η διαδρομή αυτή αποκτά ένα ακόμη απαιτητικό κεφάλαιο, καθώς διαγιγνώσκεται με Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο. Μια νέα πρόκληση που έρχεται να δοκιμάσει εκ νέου τα όρια, αλλά και να επαναπροσδιορίσει τι σημαίνει δύναμη και αντοχή στην καθημερινότητα."Πριν το Λύκο, είχα ένα συγκεκριμένο εμπόδιο στο μυαλό μου, την αναπηρία και τις δυσκολίες που μου προκαλεί. Όταν ήρθε ο Λύκος, ήταν τόσο random αυτό που είχα να διαχειριστώ με τα συμπτώματα, που εκεί πια παρέδωσα τα όπλα."Σε αυτό το επεισόδιο, δεν μιλάμε μόνο για το πώς ξεπερνάς μια κρίση. Μιλάμε για το πώς ξανασυστήνεσαι στον εαυτό σου. Για το πώς, όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, δεν φτιάχνεις απλώς κάτι καινούργιο, αλλά ανακαλύπτεις ποιος είσαι πραγματικά και πώς είναι εντάξει, τα "δεδομένα" στη ζωή σου να μην είναι καθόλου εντάξει!