Masal- İlhami Bekir Tez

Bir varmış, bir yokmuş, masal bu Bu bir garibin çocukluğu Suda köpük gibi, bembeyaz Annem söz bilir, saz çalarmış, Babam ne beymiş, ne beyzade Doğmuşum buradan çok uzakta Güneşe en yakın toprakta, Sallanmışım tahta beşikte Uyutulmuşum serinlikte Hasır üstünde yürümüşüm, Gökte ay gibi büyümüşüm, Bir sabah vakti bir kuş gelmiş Beni kanatlarına almış Aşalım demiş bulutları Daha daha daha yukarı Yıldızlara uçalım demiş Gök demişim, bir olgun yemiş Ve guk demişim, bir damla su... Aşmışız dağları, bulutu Sonra kuş, altın kanatlı kuş Kanatları düşmüş, uyumuş Yanan bir bulut gibi yere Düşmüş karışmışım sizlere, Sevmek istemişim toprağı, Şu kel tarlayı, kambur dağı Akan suyu, kaçan ceylânı Hepsinin üstünde insanı, İnsan ki demişim İnsan ki, ben bir parçasıyım Yüreği, beyni Ve anlamışım ki.... hal başka Hakikat başka, hayal başka Gökte duyduğum başka masal Ne meyve verdi dal Ne süt verdi sağdığım inek, Ne bal var ortada, ne petek Ve işte böyle bir sırada Şarkılar söyledim arada Göğe elmalar atıyorum, Düşen yıldızlar tutuyorum, Eskiler alıyorum, Yeniler satıyorum..