“Mbjellja e Qiellit dhe Mbjellja e Ferrit”

Mbjellja e Farës së Mirë dhe Farës së Keqe (Mateu 13:24-30)Pashka si Shembull Përulësie: Festimi i Pashkës dhe Ringjalljes na kujton ditët e fundit të Jezusit në tokë. Ndryshe nga pritshmëritë njerëzore, ai zgjodhi ta përmbyllte misionin e tij duke përulur veten dhe duke u bërë shërbëtor (duke u larë këmbët dishepujve), gjë që duhet të na shërbejë si model për jetën tonë.Adhurimi i Përditshëm përmes Veprave: Adhurimi i vërtetë i Perëndisë nuk kufizohet vetëm brenda mureve të kishës apo përmes ritualeve tradicionale. Ai ndodh çdo ditë në jetën tonë të përditshme përmes zgjedhjeve që bëjmë, sjelljes sonë, dhe vendosmërisë për të bërë të mirën e për t'iu bindur mësimeve biblike.Bashkëjetesa e së Mirës dhe së Keqes: Shëmbëlltyra e grurit dhe e egjrës tregon se në zemrën dhe jetën e secilit prej nesh bashkëjetojnë influencat e Perëndisë (fara e mirë) dhe ato të armikut (fara e keqe). Ndonjëherë është e vështirë t'i ndajmë menjëherë, dhe njeriu gjendet shpesh në dilema përballë tundimeve që ofrojnë kënaqësi të momentit.Lufta Shpirtërore dhe Përgjegjësia Personale: Jetesa sipas së vërtetës dhe së drejtës sjell shpesh vështirësi, përbuzje apo dënim nga bota, duke na bërë të ndihemi sikur po mbetemi pas. Megjithatë, ne jemi në një luftë shpirtërore (siç thotë Pali tek Efesianët 6) ku secili ka përgjegjësinë personale të zgjedhë rrugën e Zotit.KonkluzioniAshtu si shëndeti fizik konsiderohet pasuria më e madhe në tokë, shëndeti shpirtëror dhe shpëtimi përmes Krishtit janë pasuria më e madhe për përjetësinë. Edhe pse fara e keqe mund të hedhë rrënjë në jetën tonë për shkak të dobësive njerëzore, qëllimi ynë mbetet të përpiqemi "me mish e me shpirt" që në kopshtin tonë shpirtëror të lulëzojë fjala e Perëndisë. Zoti është gjithmonë i gatshëm të na falë nëse ne i rrëfejmë gabimet tona me sinqeritet.