Mektup- Sait Faik Abasıyanık

Vapurun dümen yerinde çaldığım ıslık Yağmurlu güvertedeki türküm, Sana yaklaşmaya vesiledir Yoksa canım, seni unutmak için değil. Senden sonra ancak anlaşılır, İnsanoğluna öğretilen yalanlar Senden sonra anlaşılır ancak, Boşluğu her şeyin Seninle beraberdir dolu kadehler, Şaraplar seninle aziz, Ocaklar seninle yanar Yemekler seninle yenir. Senden bahis açılmadıkça susmak isterim Senden bahis açmaya vesiledir Kınalıada, vapur, deniz, yunus. Şimdiye kadar neden gökyüzü değildi? Niye böyle oldu? Neden kitapları severdim? Bu şehirde ikimiz birden nefes alıyoruz Yoksa neye yarardı bu garip şehir? Burada senin doğduğun bana malumdur. Yoksa sever miydim minareleri? Süleymaniye’yi?