Met Dick Mol (SOR) over solidariteit

Dick Mol bestuurt sinds anderhalf jaar SOR, ouderenhuisvester in Rotterdam. De uitdaging voor SOR is groot: Ze moeten 2.000 woningen toevoegen (500 splitsen, 500 ondertoppen, 500 delen en 500 nieuwbouwen), maar hebben niet de financiële middelen om dit te doen. We spraken over solidariteit, die vooral financieel van aard moet zijn, omdat juist beter benutten van de bestaande voorraad niet door andere corporaties overgenomen kan worden.  Solidariteitsbeleid vastgesteld “Het Aedes congres stemde met 96% in met solidariteitsbeleid in, dat vooral procedureel van aard is. Dan vraag je in het geval van SOR eerst hulp ion Rotterdam, dan in Rijnmond. In deze regio heeft het merendeel van de corporaties dezelfde financiële uitdagingen. Het is wat mij betreft niet logisch dat we er zo procedureel tegenaan kijken. Ik ben meer voorstander van het idee van een marktplaats: het bij elkaar brengen van vraag en aanbod, met bv. een solidariteitsmakelaar.” “Vooral nieuwere bestuurders lijken wat meer open te staan voor solidariteit, wellicht wat minder ‘gehinderd’ door historische kennis. Daarnaast is er ook een sentiment dat er op meerdere terreinen al zoveel nadruk op de Randstad ligt en de regio vergeten wordt. Dat helpt bovenregionale solidariteit niet.”  Meer dwingend of meer vrijwillig?“Voor nu is er solidariteitsbeleid, omdat er wel helder is dat er iets moet gebeuren. Maar er is geen financiële benchmark of inzicht in de financiële mogelijkheden van alle corporaties. Dat maakt het ondoorzichtig waar mogelijkheden en uitdagingen liggen en maakt matching lastiger en de druk laag. De andere route is dat we projectsteun aanvragen. Dan betalen alsnog alle corporaties de rekening, ook degene die eigenlijk zelf ook niet veel mogelijkheden hebben. De noodzaak van projectsteun is voor SOR wel een realiteit.  Psychologie en rationaliteitRationeel is het helder waar meer financiële mogelijkheden zitten en waar de uitdagingen liggen. Dan is het helder wie door wie geholpen moet worden. Maar solidariteit draait ook om emotie. Je helpt liever de buurman dan iemand ver weg. Hoe ondervangen we dit? Is het een idee ; een bestuurder van een rijkere corporatie die ruilt met Dick, zodat er meer begrip onderling ontstaat? Of willen we dat de overheid ons (extern) legitimeert door ons te dwingen? In ieder geval is helder dat solidariteit een onderdeel van de strategische afwegingen van iedere corporatie is geworden en dat we snel toebewegen naar meer helderheid over kaders, mogelijkheden en bereidwilligheid.