مفهوم بهمن (وهومنه) و پیامدهای اجتماعی و فلسفی آن

درون‌مایه وهومن/بهمن: الف- ریشه واژگان وهومن، بهمن، و آکومن چیست؟ این فرایافت (مفهوم) به چه معناست؟ واژه «منه» با چه واژگان فارسی، سانسکریت، و اروپایی همریشه است؟ ب- آیا با بودن فرایافت‌ها (مفاهیم) و فرگان‌هایی (اصولی) همچون اشا، سپندازمذ (سپنتاآرمئیتی)، شهریور، و خردگرایی که از ویژگی‌های سپنتامینو (اهورامزدا) است، همچنان به فرایافت (مفهوم) وهومن نیاز است؟ آیا وهومن را می‌توان یک فرایافت و فرگان فلسفی خودپای (مستقل) برشمرد؟ ج- در سده هجدهم (دوران روشنگری) در غرب گونه‌ای خوش‌بینی ساده‌انگارانه و ساده‌لوحانه درباره خردگرایی چیره بود. بیشتر اندیشمندان و انسان‌های تحصیلکرده بر این باور بودند که خردگرایی به تنهایی می‌تواند همه دشواری‌های بشر را حل ‌کند. این برآزمود (تجربه) به کجا انجامید و چه آموزه‌هایی می‌توان از آن آموخت؟ د- نمونه‌هایی از فرهنگ‌ها و همبودمان‌هایی که با باور به خردگرایی در سده بیستم به زشت‌ترین جنایات دست زدند: آلمان نازی و امپراتوری ژاپن. ه- آیا نشانه‌هایی از فرایافت وهومن را در مسیحیت نیز می‌توان یافت؟ مسیحیت از فرهنگ ایران باستان چه کردتافت‌هایی (تاثیراتی) پذیرفته‌ است؟ و- آیا فرایافت وهومن پس از اسلام در فرهنگ ایرانی هنوز به جا مانده است؟ اگر آری، با چه فرایندهایی و در کدام مرده‌ریگ (میراث) فرهنگی؟ اجراکنندگان: شروان فشندی و شهرام آرین