Miejska medytacja z psem: obecność wśród klaksonów i frytek

Cześć, tu Vivian z EmocjePro, Twoja nieidealna przewodniczka po miejskim chaosie i ludzkich zawijasach emocji. Zapraszam Cię na medytacyjny spacer ulicami miasta, gdzie zamiast zen rodem z Instagrama czeka Cię prawdziwe życie: krzyki dzieci, zapach frytek i ten irytujący dźwięk tramwaju, który nawet Dalajlama z trudem by wyciszył.Nie musisz być uduchowionym guru ani mieć nienagannej postawy joginki z Bali, możesz być znudzona, rozproszona, spięta czy zmartwiona, a Twój mózg może galopować w dal po niezdrowych wspomnieniach. To spacer, w którym każda emocja - od dumy po niechęć - jest mile widziana jak obcy pies, który chce się przytulić, ale zaraz odbiega, bo zauważył kebaba.Będziemy rejestrować wzrokiem szare mury i kolorowe neony, słuchać klaksonów, dziecięcych wrzasków i własnego oddechu, zatrzymywać się na chwilę dla siebie (nawet w tłumie pędzących ludzi). Wszystko bez oceniania: bez presji na mindfulness level hard, bez przymusu kontaktu z transcendencją. Wystarczy, że jesteś.To odcinek o zwyczajnej obecności i łagodnym, bezwstydnym powrocie do siebie, bo czasami, w tym całym miejskim zgiełku, kilka sekund prawdziwego „Tu i Teraz” to więcej niż nam się wydaje. Zrób wdech, popraw plecak i chodź, bo miasto już czeka.