منجیِ پوشالی؛ توهمِ تکیه به قدرت‌های خارجی؛ پادکست به نام جان؛ ویژه برنامه توهم رهایی ایران؛ قسمت ۲

چرا منتظر «معجزه» از سوی واشینگتن، لندن یا بروکسل هستیم؟ در قسمت دوم ویژه‌برنامه «توهم رهایی ایران»، نیما شهسواری به یکی از عمیق‌ترین آسیب‌های ذهنی مبارزات معاصر می‌پردازد: «تکیه به قدرت‌های خارجی».او با نگاهی نقادانه، این باور را که کشورهای غربی «ناجیان حقوق بشر» هستند، به چالش می‌کشد و نشان می‌دهد که هدف غایی هر حکومتی، تنها تأمین منافع ملی خودش است، نه دموکراسی در ایران. شهسواری این انتظار را نسخه‌ای مدرن از همان «باور به امام زمان موهوم» می‌داند؛ منجی‌ای که قرار است بیاید و بارِ مسئولیت را از دوش مردم بردارد. در این قسمت، از تئوری‌های توطئه پیرامون کنفرانس گوادلوپ تا اشتباهات محاسباتی اپوزیسیون در لابی‌گری به جای سازمان‌دهی میدانی سخن می‌گوییم. راه رهایی از مسیرِ لابی‌های سیاسی نمی‌گذرد، بلکه از دلِ ایجاد «ایمان جمعی» و «احزاب متشکل» در داخل ایران عبور می‌کند.نسخه کامل صوتی و متنی در وب‌سایت جهان آرمانی:https://idealistic-world.com/podcast/دسترسی به آثار و تحلیل‌های نیما شهسواری:https://idealistic-world.com/portal/