Mój OJCIEC był Egipcjaninem, moja mama Polką.

Córka dwóch światów” to historia dziecka zawieszonego między Egiptem i Polską, między miłością i przemocą, między rodziną, która powinna chronić, a systemem, który zbyt często nie słyszy dzieci.W tym odcinku Zeinab opowiada o dzieciństwie u dziadków w Egipcie, powrocie do Polski, przemocy ze strony ojca, śmierci mamy i życiu w domu dziecka. Mówi też o ogromnym ciężarze odpowiedzialności za młodsze rodzeństwo, które zostało zabrane do Egiptu, oraz o wieloletniej potrzebie odnalezienia ich i zrozumienia własnej historii.To rozmowa o przemocy domowej, milczeniu dorosłych, samotności dziecka, ale też o terapii, sile, pamięci, przebaczeniu rozumianym nie jako usprawiedliwienie, tylko jako próba odzyskania własnego życia. Zeinab nie opowiada tej historii z potrzeby zemsty — opowiada ją po to, żeby ktoś, kto przeżył coś podobnego, poczuł, że nie jest sam.