“MOS E REFUZO FTESËN E ZOTIT!” Luka 14:15-24

"Mos e refuzo ftesën e Zotit!" (Bazuar në Shëmbëlltyrën e Darkës së Madhe, Luka 14:15-24)1: Justifikimi i parë – Blerja e arës (tokës)Analiza: Një nga të ftuarit refuzon ftesën duke thënë se ka blerë një copë tokë dhe duhet të shkojë ta shikojë. Ligjërisht dhe praktikisht, asnjë njeri nuk blen një pasuri kaq të madhe pa e parë dhe pa e vlerësuar mirë përpara se të paguajë. Ky tregon një preokupim të tepërt pas pasurisë materiale që bëhet pengesë për ftesën hyjnore. 2: Justifikimi i dytë – Blerja e pesë pendëve qeAnaliza: I ftuari i dytë thotë se ka blerë pesë pendë qe dhe po shkon t'i provojë. Ngjashëm me të parin, askush nuk i paguan paratë për diçka (si p.sh. një makinë në ditët e sotme) pa e provuar dhe ndezur më parë. Këto dy justifikime tregojnë se si kujdeset njeriu më shumë për punët e përditshme sesa për Zotin. 3: Justifikimi i tretë – MartesaAnaliza: I ftuari i tretë refuzon thjesht duke thënë: "Mora grua, u martova, prandaj nuk mund të vij". Edhe pse ligji i kohës i lironte burrat e martuar rishtazi nga lufta për një vit, kjo nuk i ndalonte ata të merrnin pjesë në një festë apo gëzim. Ky tregon se si marrëdhëniet njerëzore apo familjare ndonjëherë vendosen gabimisht mbi marrëdhënien me Perëndinë. 4: Reagimi i Zotit dhe Ftesa e GjerëAnaliza: I fyer nga refuzimi i të ftuarve të parë, i Zoti i shtëpisë urdhëron shërbëtorin të mbushë shtëpinë duke ftuar të varfrit, sakatët, të çalët dhe të verbrit nga rrugët e qytetit. Pasi ka ende vend, ai i dërgon shërbëtorët përgjatë gardheve dhe udhëve që shtëpia të mbushet plot, duke treguar se hiri dhe ftesa e Tij është e hapur për të gjithë ata që e pranojnë me përulësi.Natyra e Justifikimeve tona: Çdo justifikim që nxjerrim sot për të mos iu përgjigjur Zotit (si "jam i zënë", "kam punë") ngjan me ato justifikime të paarsyeshme të shëmbëlltyrës. Kur blejmë gjëra të vogla si këpucë apo marrim shtëpi me qira, ne hulumtojmë gjatë, ndërsa ftesës së Zotit i kthejmë shpinën pa u menduar.Koha e Perëndisë është e Caktuar: Ashtu si ushtarët ranë në gjunjë kur Jezusi tha "Unë jam", askush nuk mundet ta detyrojë apo ta ndalojë planin e Tij. Koha e ftesës ka një afat dhe ajo nuk duhet shpërdoruar.Detyra jonë si Shërbëtorë: Ne nuk jemi vetëm të ftuar specialë në këtë darkë falë sakrificës së Krishtit, por kemi edhe detyrën që të dalim nëpër rrugë e rrugica e të thërrasim të tjerët që shtëpia e Zotit të mbushet plot.Konkluzion: Marrëdhënia me Perëndinë dhe përgjigjja ndaj ftesës së Tij duhet të jetë gjëja më e rëndësishme në jetën e çdo njeriu, duke qëndruar mbi çdo përpjekje materiale, punë apo marrëdhënie familjare. Ne jemi të ftuar specialë në darkën e Tij jo për meritat tona, por për shkak të hirit dhe Frymës së Shenjtë që Ai na ka dhënë. Prandaj, secili duhet të zgjedhë sot nëse do të jetë nga ata që nxjerrin justifikime apo nga ata që i përgjigjen thirrjes për të nderuar dhe lartësuar Zotin.