مقاله 03: وحی و الهام | فصل ۱

هر ممکن الوجود از فضای بی­ شکل بهره ­ای دارد که به آن ذهن گوییم و در فضای شکلی، حضوری دارد که به آن بدن مثالی گفته می­شود. بنابراین با دو عالم روبرو هستیم. یکی عالم ذهن و دیگری عالم مِثال. حال می‌گوییم وحی عامل بقای عالم ذهن و عالم مثال است و اوست که اختصاص ذهن به ممکن الوجود و حضور شکلی آن را در قالب بدن مثالی مُیسر می­سازد. ذهن ممکن الوجود با استفاده از بدن مثالی و حضور در فضای شکلی یا مثالی به شناخت تجربی دست می­یابد. این شناخت ناظر بر کشف فضای شکلی، روابط فیزیکی و دریافت مفاهیم انتزاعی در ذهن است و باعث ایجاد جاذبه زندگی در عالم مثالی می­شود. اما ذهن ممکن الوجود در جاذبه عالم ذهن نیز قرار دارد. جاذبه ای که هویت مثالی کسب شده او را تحت تأثیر قرار می­دهد. حال می‌گوییم الهام فراخوان ذهن ممکن الوجود توسط عالم ذهن و یادآوری هویت بی­ شکل اوست. بنابراین آدمی در بین دو شناخت یا جاذبه قرار دارد، یکی جاذبه عالم مثالی و دیگری جاذبه عالم ذهن. نسخه متنی این اپیزود به فارسی The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 03 – Revelation and Inspiration Every possible existence benefit from a shapeless space, which we refer to as the mind, and has a presence in the shaped space, which is called the exemplary body. Thus, we are confronted with two realms: one is the realm of the mind, and the other is the realm of the exemplary. Now we say that revelation is the factor that sustains the realm of the mind and the realm of the exemplary, and it is what enables the mind to be dedicated to the possible existence and its shaped presence in the form of the exemplary body. The mind of the possible existence, by utilizing the exemplary body and its presence in the shaped or exemplary space, achieves experiential knowledge. This knowledge pertains to the discovery of the shaped space, physical relationships, and the reception of abstract concepts in the mind, leading to the creation of the attraction of life in the exemplary realm. However, the mind of the possible existence is also under the attraction of the realm of the mind. This attraction influences its acquired exemplary identity. Now we say that inspiration is the call of the mind of the possible existence by the realm of the mind and the reminder of its shapeless identity. Therefore, a person exists between two forms of understanding or attractions: one is the attraction of the exemplary realm, and the other is the attraction of the realm of the mind. The text version of this episode in English To watch the video version of this episode, click here RM-S01E03-Article-03