مقتل و روضه سنگین درباره حضرت رقیه (علیه سلام) و سر مبارک سیدالشهدا

بنال ای دل نوا دارد رقیه *به هر دردی دوا دارد رقیه* مرض او را ز پا انداخت ،امّا مریضان را شفا دارد رقیه *سه ساله کودک و این اوج عزّت؟ مدال مرحبا دارد رقیه* بیا یا فاطمه اندر خرابه عزای بی ریا دارد رقیه *بدور از دیدهٔ بیگانه امشب سخن با آشنا دارد رقیه* ز دست ساربان و زجر و خولی به بابا شکوه ها دارد رقیه* ز خونین چهره میبوسید و می گفت غم بی انتها دارد رقیه* بیا ای یار پیشانی شکسته که با مهمان صفا دارد رقیه *چه با جا آمدی ای جان جانان ببین جا در کجا دارد رقیه* از آن روزی که افتادی به مقتل دل پر ماجرا دارد رقیه دلم در قتلگاه و جسمم اینجاست وطن در کربلا دارد رقیه* بمیرم از چه لبهایت کبود است بگو محشر به پا دارد رقیه* پدر بر چهره ام یک دم نظر کن رُخ زهرا نما دارد رقیه* به جرم عاشقی جان بر لب آمد شکایت زاشقیا دارد رقیه* خدا خواهد اگر ،می میرم امشب که هر شب این دعا دارد رقیه