مراقبت در آشوب-دکتر فرزاد گلی

در اندوه رفتگان و نگرانِ برلب‌تیغ‌ماندگان این جنگیم؛ جنگی که از هر سو به ما تحمیل‌شده و ما مردم به‌جای داشتن حق تعیین سرنوشتمان بر زمین، به‌ناچار اکنون چون تمدن‌های باستانی چشم به آسمان دوخته‌ایم تا ببینیم آذرخش‌ها بر سر کداممان فرودمی‌آید و چه تقدیری را رغم‌می‌زند.در این هنگامهٔ سخت، به‌عنوان کسی که کارش مراقبت است تنها می‌توانم بگویم: اجازه دهیم انتظارمان در میدان اراده‌مان باشد، و با خود را جای تصمیم‌سازان قراردادن، جانمان را صرف توجیه کرده‌های دیگران نکنیم و در عوض ببینیم میدان کارِ من کدام است و مراقب باشیم که خشم و پرخاش باعث نشود که همدلی‌مان را با قربانیان بی‌گناه ازدست ندهیم‌و شرمندهٔ آزمون‌های اخلاقی این آشوب نشویم. پیرامونمان پر از جانهای لرزان است که بیش از همیشه یاری می‌خواهند،پسبخت و باختمان را بسپاریم به زمانوآنچه را که هست دوباره یادآوریم و بازیابیم و با تمامیت مراقبت کنیم تا ایمنی را در خودمان و پیرامونمان بیشتر کنیموبی‌شتاب و شور انگیخته از هر ناکجایی مترصد باشیم برای انتخاب‌های بهتر در هر بزنگاه. بشود که خورشید خرد روشنمان کند و ما را به‌سلامت از این گذرگاه سخت بگذراند.فرزاد گلی