Myślałam, że mam pecha do ludzi. To był wzorzec.

Przez wiele lat myślałam, że po prostu mam pecha — że ciągle trafiam na tych samych ludzi. Dziś wiem, że to nie był pech, tylko ukryty wzorzec. W tym odcinku opowiadam Ci moją historię: o tym, jak „iskra“ i motyle w brzuchu potrafią być nie znakiem, tylko alarmem mojego układu nerwowego. Dlaczego niepewność i chaos zaczęły znaczyć dla mnie „dom“, a prawdziwy spokój wydawał się nudny, a nawet niebezpieczny. Opowiem też o pewnej konferencji i o tym, co powiedziała Stefanie Stahl — oraz o jednym pytaniu, które zmienia wszystko: czy to jest dla mnie dobre, czy tylko znajome? To nie jest Twój defekt. To coś, co jest Ci znajome — a to, co znajome, można napisać na nowo. Jeśli niesiesz w sobie coś trudnego, z czym nie radzisz sobie sama — poproś o pomoc profesjonalistę. Nie musisz iść przez to sama. Całe wideo znajdziesz na kanale YouTube Beata Jurasz.