مزامیر باب 137 – اشک در غربت

در این قسمت از «لحظه‌ای با خدا»، باب ۱۳۷ را می‌شنویم؛ فریادی از دل تبعید و دلتنگی.🌿 تفسیر جامعقوم در بابل نشسته‌اند و گریه می‌کنند.آوازهای شادی گذشته را به یاد می‌آورند، اما نمی‌توانند بخوانند.این مزمور درد واقعی از دست دادن، دوری و بی‌عدالتی را بیان می‌کند.در عین حال، نشان می‌دهد که حتی درد هم می‌تواند به دعا تبدیل شود.💬 پیام روحانیخدا صدای گریه‌ها را هم می‌شنود، نه فقط سرودها را.