مزامیر باب 17

در این قسمت، باب ۱۷ مزامیر را می‌شنویم؛ دعای داوود وقتی مورد ظلم قرار گرفته. او با صداقت و ایمانی راسخ، از خدا می‌خواهد که دفاعش کند.📖 «ای خداوند، دعای مرا بشنو… از لب‌های بی‌ریا.»این باب، نمونه‌ای از اعتماد به عدالت خدا و پناه آوردن به سایهٔ بال‌های اوست.⸻🌿 تفسیر باب هفدهم مزامیر:داوود در این دعا: • بی‌گناهی خود را با شفافیت بیان می‌کند • می‌خواهد خدا دل او را آزمایش کند • از دشمنان شرور پناه می‌خواهد • از خدا می‌خواهد او را چون «سیب چشم» محافظت کند • دشمنان را کسانی می‌بیند که دل‌شان بسته است و بر او کمین کرده‌انداما پایانی بسیار زیبا دارد:«اما من به راستی، روی تو را خواهم دید؛و چون بیدار شوم، از شباهت تو سیر خواهم شد.»⸻💬 پیام روحانی باب ۱۷:در برابر ظلم و بی‌عدالتی، ما هم می‌توانیم با صداقت دعا کنیم. خدا نه‌تنها صدای ما را می‌شنود، بلکه ما را چون مردمک چشمش حفظ خواهد کرد. امید ما در دیدن روی اوست.