#najlepszacząstka #71 - Jan Chrzciciel

Św. Jan Chrzciciel wielkim świętym był... Ale czy dla mnie znajdzie się miejsce w niebie? 🤷🏻‍♂️🤷 1. czytanie (Iz 49, 1-6) Zbawienie dotrze aż do krańców ziemi Czytanie z Księgi proroka Izajasza Posłuchajcie mnie, wyspy; ludy najdalsze, uważajcie: Pan mnie powołał już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi: „Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Ja zaś mówiłem: „Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego”. Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą. A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela. A mówił: „To zbyt mało, iż jesteś mi sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela! Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi”. Psalm (Ps 139, 1-3. 13-14ab. 14c-15 (R.: por. 14a)) Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył Przenikasz i znasz mnie, Panie, * Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję. Z daleka przenikasz moje myśli, † przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę * i znasz moje wszystkie drogi. Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył Ty bowiem utworzyłeś moje wnętrze, * i utkałeś mnie w łonie mej matki. Sławię Ci, żeś mnie tak cudownie stworzył, * godne podziwu są Twoje dzieła. Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył I duszę moją znasz do głębi. * Nie tajna Ci istota, kiedy w ukryciu nabierałem kształtów, * utkany we wnętrzu ziemi. Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył 2. czytanie (Dz 13, 22-26) Jan głosił pokutę przed przyjściem Chrystusa Czytanie z Dziejów Apostolskich W synagodze w Antiochii Pizydyjskiej Paweł powiedział: «Bóg dał ojcom naszym Dawida na króla, o którym też dał świadectwo w słowach: „Znalazłem Dawida, syna Jessego, człowieka po mojej myśli, który we wszystkim wypełni moją wolę”. Z jego to potomstwa, stosownie do obietnicy, wyprowadził Bóg Izraelowi Zbawiciela Jezusa. Przed Jego przyjściem Jan głosił chrzest nawrócenia całemu ludowi izraelskiemu. A pod koniec swojej działalności Jan mówił: „Ja nie jestem tym, za kogo mnie uważacie. Po mnie przyjdzie Ten, któremu nie jestem godny rozwiązać sandałów na nogach”. Bracia, synowie rodu Abrahama i ci spośród was, którzy się boją Boga! Nam została przekazana nauka o tym zbawieniu». Aklamacja (Łk 1, 76) Alleluja, alleluja, alleluja Ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego, gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogę. Alleluja, alleluja, alleluja Ewangelia (Łk 1, 57-66. 80) Narodzenie się Jana Słowa Ewangelii według św. Łukasza Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: «Nie, lecz ma otrzymać imię Jan». Odrzekli jej: «Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię». Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: «Jan będzie mu na imię». I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: «Kimże będzie to dziecię?» Bo istotnie ręka Pańska była z nim. Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem; a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem. Ewangelia #pokatolicku - tu głosimy Ewangelię tak normalnie, po katolicku! 😎