นำปฏิบัติบัลลังก์ที่ 5 - คอร์สอานาปานสติ วัดบุปผาราม (20-23 มี.ค. 68 11/14)

คอร์สอานาปานสติ วันที่ 20-23 มี.ค. 68 ณ วัดบุปผาราม กทม. โดย พระกิตติวิมลเมธี (พระอาจารย์สุชีพ สุธมฺโม) ผู้ช่วยเจ้าอาวาส วัดบุปผาราม วรวิหารพร้อมนะ เอาแบบสบายๆ นั่งคู้บัลลังก์ เอาตามที่พระพุทธเจ้าท่านชี้ไปเลย ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา นิสีทติ การที่จะให้จิตนิ่งอยู่ที่ฐานได้ การอยู่ในอิริยาบถจะต้องมีความสมดุล การนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งขาเป็นวง ทําข้างล่างให้มันเป็นบัลลังก์นเป็นเรื่องที่จะต้องให้ความสําคัญ พอข้างล่างเป็นบัลลังก์เสร็จแล้ว ก็ตั้งกายให้ตรงอยู่บนบัลลังก์นั้น พอมันตรงเสร็จแล้วก็เก็บมือ สงบกายเข้าไปดํารงสติอยู่เฉพาะหน้า ก็คือ จิตเข้าไปอยู่ที่ฐาน แล้วมันก็มีการรู้ลม แล้วมันมีตัวสังเกตนะว่า จิตมันนิ่งอยู่แล้วก็มันรู้ลมโดยที่จิตไม่ไหลไปกับลมใดๆเลย มันรู้นิ่งอยู่อย่างนั้น นั่นแสดงว่าเขาอยู่ที่ฐานแล้ว แล้วตัวรู้คือสติที่เข้าไปสู่ลมแต่ละขณะๆ เขาจะบ่มจิตนี้ให้มันเกิดความตั้งมั่นขึ้นมาถ้าจิตนิ่งมีสติเข้าไปรู้ในขณะที่เราทําลมยาว จิตที่นิ่งอยู่มันจะปราศจากอุปกิเลสเลย เพราะว่าถ้าเราปล่อยลมธรรมชาติไปก่อนตั้งแต่แรกๆ ลมหายใจบางทีมันสั้นบ้าง ยาวบ้าง เบาบ้าง  โอกาสที่จิตจะหลุดเคลื่อนออกจากฐานง่าย แต่ถ้าเราทําลมหายใจยาวไว้ก่อน หายใจเข้ายาว จิตรู้ลมที่กระทบ นิ่งๆอยู่ที่เดิมด้วยสติ แล้วปล่อยลม เวลาลมหายใจออกปล่อยไปตามธรรมดา ปล่อยไปจนหมดลมนั่นแหละ แล้วหายใจเข้าใหม่ รู้ไปอย่างนี้โดยประมาณหนึ่งถ้ามันอึดอัดก็ผ่อนลมลงมา แต่ในขณะที่ทําลมยาวอยู่นี่จิตนิ่งอยู่ที่ฐานนะ มันสามารถที่จะสังเกตเห็นได้ว่าจิตมันนิ่งอยู่ที่ฐานจากสติที่เขาไปรู้ลมกระทบนั่นแหละพอตอนทําลมหายใจยาว นิวรณ์แทรกไม่ได้นะ พอเขาแทรกไม่ได้แล้วเราปล่อยลมให้เป็นธรรมชาติธรรมดา หายใจตามปกติ เขาก็หยุดการแทรก บางครั้งมันเกิดการสะเทือนของกาย เช่นว่า หน้าอกสะเทือน ท้องสะเทือน ตอนหายใจเข้าออก สติไปรับทราบได้ แต่ถ้าสติไม่ได้เข้าไปรับทราบก็แสดงว่าไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า สติเข้าไปรับทราบสิ่งใดที่ปรากฏ นั่นคือสิ่งที่เกิดเฉพาะหน้า เป็นกายนั่นแหละถ้าเป็นความคิดที่มาจากสัญญา เป็นภาษาที่พูดอยู่ในใจ เป็นคําพูดที่พูดอยู่ข้างใน ให้รู้จักหน้าตาเขาไว้ว่ามันคือความคิด ความคิดข้างในมันจะโผล่ขึ้นมาเป็นภาษาพูด  อีกอย่างหนึ่งที่เป็นความคิด คือเป็นมโนภาพ คือเป็นภาพในใจ สติก็แค่รู้ เมื่อใดก็ตามที่สติเข้าไปแค่รู้จิตก็จะไม่ไหลเข้าไปในมโนภาพนั้น จิตไม่ไหลเข้าไปในภาษาพูดนั้น มโนภาพและภาษาพูดนั้นก็จะดับไปเวลามีเสียงมากระทบกับหู สังเกตเห็นสภาวะที่สติแค่รู้เสียงนั้น แต่จิตไม่ไหลเข้าไปในเสียง นั่นแหละมันเป็นสภาวะอย่างหนึ่งลมซึ่งเป็นสิ่งถูกรู้เป็นแบบไหนก็รู้ไปแบบนั้น ไม่ต้องไปจัดการหรือแทรกแซงอะไรตอนนี้ บางครั้งลมมันออกแล้วมันนิ่ง ไม่เคลื่อนเข้า ก็ไม่เป็นไร จิตนิ่งอยู่ที่ฐานสติพร้อมรู้ สติที่ว่าพร้อมรู้ นี่คือมันพร้อมรู้อยู่ที่จิต ไม่ต้องไปจัดการตั้งใจพร้อมที่จะรู้อะไร พอลมหายใจมันออก แล้วลมมันหยุด จิตที่นิ่งอยู่ กายส่วนใดส่วนหนึ่งปรากฏ ความคิดอย่างใดอย่างหนึ่งปรากฏ สติก็แค่เข้าไปรับทราบรับรู้เฉยๆ พอลมมันเคลื่อนสติก็รับทราบต่อลมที่เคลื่อนได้ มีภาพมีภาษาพูดในใจที่เกิด รู้แล้วก็ดูมันเฉยๆนะ พอรู้ปั๊บมันดับ รู้ปั๊บมันดับ รู้ด้วยสติมันดับ จิตจะนิ่งอยู่ไม่ไหลเข้าไปสู่ภาพสู่ภาษาที่เกิดถ้าเกิดเวทนา เป็นความรู้สึก จิตที่นิ่งอยู่ที่ฐานมีสติเข้าไปรับทราบเวทนานั้น ความปวด ความเมื่อย ความเจ็บ ความตึง ความชา ความคัน ส่วนใดส่วนหนึ่งที่มันเกิด อันนั้นเรียกว่า มันเป็นเวทนาทางกาย สติแค่เข้าไปรับทราบ จิตนิ่งอยู่ที่ฐานไม่ไหลเข้าไปในเวทนานั้นถ้าจิตนิ่งอยู่ที่ฐานสติเข้าไปรับรู้เวทนาที่เกิดขึ้นที่กายส่วนใดส่วนหนึ่ง ให้สังเกตดูได้เลยว่า จิตมันไม่ทรมาน เพราะว่าเวทนาที่เป็นทางกาย มันไม่เข้าไปสู่จิต หรือจิตไม่ไหลเข้าไปในเวทนานั้น ความปวด ความเจ็บ ความชาต่างๆ มันก็จะแยกออกจากจิต ด้วยสติเป็นตัวกั้น ที่ทําหน้าที่เข้าไปรับทราบรับรู้ สภาวะแบบนั้นแหละเรียกว่าสภาวะที่จิตเขาตั้งมั่นเอาละตอนนี้จิตนิ่งอยู่ที่ฐานอย่างเดิม เบาๆสบายๆ ไม่ยึด ไม่ปัก ไม่เพ่ง ไม่เล็ง ไม่จ้อง นิ่งอยู่ที่ฐานแล้วเขาก็รู้ลมไปตามสบายอย่างนั้น ได้ยินเสียงที่กําลังพูดอยู่นี้ ก็ไม่ได้เข้าไปในเสียงนั้น แค่มีสติเข้าไปรับรู้รับทราบเฉยๆ ฟังแล้วก็ผ่านไป#พระกิตติวิมลเมธี #วัดบุปผาราม #อานาปานสติ #สติปัฏฐาน #ปฏิบัติธรรม #สมาธิ #สมาธิภาวนา #นั่งสมาธิ #วิปัสสนา #วิปัสสนากรรมฐาน#ปัญญา #ธรรมะในชีวิตประจำวัน #ธรรมะ #พระธรรมเทศนา #พุทธศาสนา #คำสอน #ความตั้งมั่น #จิตตสังขาร