NASILSIN?

“Nasılsın?” “İyiyim.” Bazen bütün söyleyebildiğimiz bu. Çünkü anlatırsak ağlayacağız. Çünkü nereden başlayacağımızı bilmiyoruz. Çünkü soran kişinin cevabı duymaya vakti var mı, emin değiliz. Oysa biri geçip gitmese… Gözlerimize bakıp bir kez daha sorsa: “Gerçekten nasılsın?” Bu bölüm, o ikinci sorunun açtığı yer hakkında. Bazen hiçbir şeyi çözmeden de birinin yükünü biraz hafifletebiliriz. Sen yine de bir sor. Ben kötüysem bile iyi olurum.