Nauczyliśmy się nazywać życie lepiej niż je przeżywać.

Mamy język na wszystko — style przywiązania, mechanizmy obronne, kulturę zgody, preferencje seksualne. Potrafimy opisać własne wnętrze z niezwykłą precyzją. I coraz rzadziej po prostu w nim jesteśmy.W tym odcinku przyglądamy się temu, co robi z nami kultura nieustannego relacjonowania — z naszą zdolnością do bliskości, do pożądania, do bycia naprawdę obecnym z drugą osobą. Sięgam po Evę Illouz i jej kapitalizm emocjonalny, filozofię Byung-Chul Hana o społeczeństwie transparencji, badania Peggy Kleinplatz nad tym, co naprawdę tworzy satysfakcję seksualną — i pytam, kiedy komunikacja przestaje być mostem do bliskości, a staje się barierą przed nią.To odcinek o tym, żeby od czasu do czasu odłożyć słowa. I po prostu być tam, gdzie jesteś.