ندایی در عمق دردها

ندایی در عمق دردهاقرائت کلام: مزمور ۱۲۶امروز بیش از هر زمان، به شنیدن صدای خدا نیاز داریم؛چون ممکن است راه را گم کنیم.در عمیق‌ترین دردها، صدای خداست که ما را نگه می‌دارد.خداوند صدای ما را می‌شنود و قلب ما را می‌بیند.او می‌بیند چگونه همدردی می‌کنیم، چگونه شفاعت می‌کنیم،و حتی وقتی در ناامیدی می‌پرسیم: «خدا کجاست؟»در همان لحظه‌هاست که باید برای لحظه‌ای ساکت شویمو منتظر صدای خدا بمانیم.این سکوت مهم است، چون خدا در آن لحظه می‌آید و وعده می‌دهد:سعادت را بازمی‌گردانم و لب‌های تو به خنده باز خواهد شد.پس در هر موقعیتی که هستیم، باید چیزی بکاریم.کلام خدا می‌فرماید:«آن که با اشک می‌کارد، با خوشحالی درو خواهد کرد.»نباید کلام خدا و محبت او را رها کنیم؛بلکه باید آن‌ها را بکاریم.ایمان ما این است:شاید شب با اشک بگذرد،اما صبح با خوشحالی خواهد آمد.چرا که امید ما، امیدی زنده است؛همان امیدی که در عبرانیان ۱۱:۱ نوشته شده است.