Nesne ve Işık- Bayram Balcı, Naime Erlaçin, Şafak Çubukçu/ Evrenle Aynı Yaştayım- Ataol Behramoğlu/ Sus- Naime Erlaçin

Kumda köpük oluyorsun, Yıldızların ışığında kumsal, Suyla salınan sandalda deniz oluyorsun Dolanmış misinayı çözmeye çalışırken balık Ay ışığında barışmanın üç biçimini sayıklıyorsun Her gece, saat dörtte gelincik oluyorsun Saat beşte menekşe, Gövdeyi aşan bir inanç titreyişi doğarken her sabah güneş, Yere düşen makasa vuran gün ışığı, Eğilip, halının çiçekleri oluyorsun Lambanın ışığında pervane, Kapıda kapının eşiği oluyorsun, Masada oturulmayan sandalye... Benimle her şeyi beraber yaşıyorsun Bu kapıyı şimdi sen aç, Aç ve gör tırnaklarına boyadığın gökyüzünü! Yazgısına uyanır dal Sabrına sağır …Özde isyankâr Siyahla beyaz arası bir yerde, sancıyı ağırlar '‘Sus!'’der şiir ülkesinde bir şaman ''Sesinin sessizliğine bağışladım seni Konuşursan, kanayacak doğmakta olan zaman.'' Çünkü rüzgarla aynı yaştayım Bir ırmakla sevişmekteyim Çünkü, güneşe kardeşim Gökyüzünü kusan güneşi gördün mü? Bu yüzden, içimde biriktirdiğim çocuklar var... Güneşli çocuklar “Su, usulca yakıyor...” yazmışsın Ve bir çöl ortasına düşen umudun sözcükleri var resimde. Ya benim yapabileceğim ? Yüreğimi bir fener gibi elime alacağım Ve ışığı yoğuracağım sancılara, Ve yine Ay, geceye damıtacak ışıklarını... Gökyüzünde olaylar yoktur; düşünceler ve kalbin sert dönüşleridir olan, Kalbin nerede ve kimi seveceğini öğrendiği yavaş süreç yaşar insan. Şu gece gibi, şu ağaç gibi, insan olabilmek...Bir kente gece girmek, gece çıkmak bir kentten... Bir çocuk düşünde duyumsadı belki, birilerinin geçip gittiğini Uykusuz bir yaşlı kadın, perdeyi araladı usulca, kapattı hemen Sonra anneler uyandı Çiçekler sulandı Sofralar kuruldu Ey beni şevkatle içine alan şeyler: Bir annenin sevgisi, yağmurun ılıklığı, gecenin yalınlığı, karanlık lambalar...