องค์4 สู่สามัญ

องค์ที่ 4 สู่สามัญ ต้องการแสดงถึงการที่ต้องรู้จักใช้สติในการระงับอารมณ์ที่หยาบกร้าน ก้าวร้าว ให้ใจเย็น ตื่นตัวจากภวังค์ และกลับมาดำรงชีวิตให้เป็นปกติประกอบด้วย 2 ท่อน คือท่อนปี่สงบจิตสงบใจ ใช้ชื่อท่อนว่า “สุดสิ้นโทโสที่โกรธา” เปรียบกับอารมณ์มนุษย์ที่จิตใจสงบนิ่งบริสุทธิ์ไม่ปรุงแต่ง และท่อนปี่ปลุกตื่นคืนสติ ใช้ชื่อว่า “ให้วาบแว่วแก้วหูรู้วิญญาณ” เปรียบกับอารมณ์มนุษย์ที่กลับมาจากภวังค์หรือสะดุ้งตื่นจากภวังค์ ท่อนที่ 1 สิ้นสุดโทโสที่โกรธา ใจความจากบทกลอนในประเด็นปี่สงบจิตสงบใจ ในเรื่องพระอภัยมณี ท่อนนี้ ผู้วิจัยได้ตีความหมายออกมาคือฟังแล้วทำให้จิตใจสงบ ทำให้เกิดความรู้สึกอยากกลับถิ่นฐานบ้านเกิด ดังนั้นเสียงที่ผู้วิจัยได้เลือกมาประพันธ์ได้ประยุกต์เสียงที่มาจากเสียงธรรมชาติ โดยมีแนวคิดว่าเสียงที่มาขัดเกลาให้จิตใจสงบลงได้ คือเสียงที่คนเรานั้นคุ้นเคยกันดี เวลาได้ยินเสียงนั้นจะทำเกิดการหวนกลับไปนึกถึงที่มาของเสียงนั้น ผู้วิจัยจึงใช้ทำนองหลักจากการบรรเลงโดยให้เกิดกลิ่นอายของเสียงธรรมชาติ เพื่อให้ฟังแล้วเกิดความคิดถึงท้องถิ่นคิดถึงธรรมชาติที่ปราศจากความรุนแรง ท่อนที่2 ให้วาบแว่วแก้วหูรู้วิญญาญ มาจากเพลงปี่พระอภัยประเด็นปี่ปลุกตื่นคืนสติ ซึ่งผู้วิจัยได้ใช้เครื่องดนตรีปี่ใน เป็นเครื่องบรรเลงหลัก โดยเข้าท่วงทำนองต่อเนื่องจากท่อนที่ 1 ด้วยจังหวะกระฉับกระเฉง ร่วมกับเครื่องจังหวะเพอร์คัชชั่นเพื่อให้เกิดความตื่นตัว และกลับมาสู่ภาวะปกติ ทำนองหลักของท่อนมาจากเทคนิคการเป่าเก็บของปี่ใน ซึ่งเป็นเทคนิคที่ผสมผสานหลายเทคนิค เช่นการสบัด การกระทบ ปริบ ควง