نگرش

یکی از درس های جذاب رشته مدیریت، برای من درس «رفتار سازمانی» بوده که با کتاب فوق العاده استفن رابینز باهاش آشنا شدم. در نسخه لاتین کتاب دو بخش حجیم و مهم اختصاص داده شده به ادراک و نگرش به عنوان دو ابزار مهمی که مدیران و کارکنان با استفاده ازونها هم می تونن فرصت های فوق العاده خلق کنند و هم دردسرهای جبران نشدنی! بعدها جایی در کتاب تفکر زائد، دکتر محمدجعفر مصفا، دیدم که از ذهن با عنوان «ذهن لعنتی» یاد شده! که خوب تعبیرعجیب و تکاندهنده ای بود! .....به تعبير من دروس خودشناسي، موفقیت، کوچینگ، تفکرهای برتر، همه و همه در تلاشند که بگن ما چاره ای جز دیدن واقعیت، پذیرش اون همونجوری که هست و انتخاب به داشتن احساس خوب نداریم. این قانون زندگیه، روی هرچی که تمرکز کنیم، مقداری بیشتری ازونو وارد زندگیمون می کنیم؛ شادی، غم، فراوونی، درموندگی، قدرت، ضعف و... و فيلترهاي ذهني ما هستند كه اگر حواسمون نباشه، تمرکز مارو سوق میدن به دیدن چیزها و اتفاقاتی در محيط و آدمها که احساس ناخوش به ما میده و ما رو از عطر خوش زندگي در لحظه محروم ميکنه. مثل سكانس معروف فيلم طعم گيلاس كيارستمي، برای دیدن روی خوش و قشنگ زندگی، نياز داريم فكرمونو عوض كنيم...گاهی اوقات درد توی انگشت ماست نگرش، همه اونچیزی هست که فرماندهی ذهن مارو دستش گرفته و به ما اين امكانو ميده كه هرلحظه رو بهشت كنيم يا پشت درهاي بسته منتظر بهشت خيالي بمونيم. واقعن كار آسوني نيست ولي شدنيه💪🏻 پ.ن: براي تمرين ميشه با صرف دوتا، ٣٠ ثانيه، اول ويژگي هاي منفي و بعد ويژگي هاي مثبت، اين تصويرو پيداكنيد و بعد از هربار به حال خودتون از ١ تا ١٠ نمره بديد... #فریال_پوستی