EPISODE · Jun 24, 2022 · 3 MIN
Niçin Hüzün Dolu Gözlerin?- Boris Pasternak/ Uslanmış Gönlün- Hatice Ebrar Akbulut/ Ya Her Şeyim, Ya Hiçim- Hümeyra/ Requiem Zamandışı Sessizlik Saati- Mecit Ünal
from Şiirlenelim · host Hedablida
Ev hayatında, dokunulmaz, sakin Sen şimdi bir ateş, bir yangın gibisin. Gel hapsedeyim güzelliğini senin şiirimin karanlık şatosuna. Sen kanapede oturuyorsun Türk usulü, bağdaş kurarak, Farketmez.... Işıkta ya da karanlıkta hep çocuk gibi düşünüyorsun. Hayal kurarak diziyorsun eteğine düşen boncuk tanelerini, Sohbetin çok sıradan ve sade Oysa görünüşün çok hüzünlü Aşk kelimesi de çok sıradan Haklısın....Ben başka bir sözcük bulurum. Sen istersen, dünyadaki tüm sözcüklerin değiştiririm anlamını Yansıtabilir mi asık yüzlü görünüşün, duygularını? Gizli ışık veren katını yüreğinin? Getirebilir misin geçen günleri geri? Tutup yıldızları, yanıma oturtabilir misin? -Hayır... Öyleyse niçin, hüzün dolu gözlerin? -Konuşamazsın ki, hissedemediğin şeyi... Hayır, hayır yansın...Tutuşsun. Sevdaya kapılsın da, başına işler gelsin demiyorum. Sevda zaten karadır. Ama ben diyorum ki, sevmek bir ifade edinmektir. İfadesiyle sevilesi olur insan. İnsan bir bakışla, bir duruşla birbirinin gönlüne girer. Bir hükme varmak için sanığın ya da şüphelinin ifadesi alınır. Çünkü ifade, sözden öte, dilin tamamıdır. Boşluklara bakılır. Ki, boşluklar önemli. Kendi adıma bir adamın diplomasına, derecesine, notuna, birikimine, servetine değil boşluğuna bakarım. Bardağın boş yanına bakarım yani. İnsanın ne kadar insan kaldığı bence bıraktığı boşluklarından belli olur. Göğü kucaklayıp getirdim sana Kokla... Açılırsın Solmuşsun, benzin sararmış Yorgun bir işçinin yüzüne benziyor yüzün Öyle bükük bakma bana Öyle uzak ki yerim, uzakları aşıyor Bütün özlediklerim benden ayrı yaşıyor Ya her şeyim, ya hiçim, Sorma dünya ne biçim Bir kördüğüm ki içim, çözdükçe dolaşıyor Beyaz olmak meleklerin elleriyle okşanmaksa Okşandım ben Melekler okşadı ve inceltti tenimi Ruh kattı Hep bir çağlayan gibi senin sevdana aktım Sen ise, sularını kaçıran bir nehir gibi uzaktın Bu yeryüzü, bu gökyüzü iyi, güzel Her işte bir hayır var, doğru Bunları geçmeyelim Biliyor musun İçerde geceleri yıldızlara bakardım gözlerimi kapatıp Bir yıldız tutardım sana Sen yoktun... Dünyanın yarısı yoktu, Şimdi var... Peki yıldızlar nereye gitti?
Embed this episode
Ready to play
Niçin Hüzün Dolu Gözlerin?- Boris Pasternak/ Uslanmış Gönlün- Hatice Ebrar Akbulut/ Ya Her Şeyim, Ya Hiçim- Hümeyra/ Requiem Zamandışı Sessizlik Saati- Mecit Ünal
No transcript for this episode yet
Similar Episodes
No similar episodes found.
Similar Podcasts
No similar podcasts found.